مرغ لگرن| مرغ و خروس لگهورن | مرغ تخمگذار سفید

معرفی ویژگی های مرغ و خروس لگرن

نام انگلیسی: Leghorn
نام فارسی: لگهورن و یا لگرن

این نژاد یکی از معروف ترین نژادهای تخمگذار دنیا محسوب می شود. سیزده گونه از این نژاد استاندارد شده است. اصلی این نژاد از ناحیه لگهورن ایتالیا است بدین جهت به این نام معروف شده است. به طور کلی این نژاد را می توان به دو دسته یکی با تاج ساده و دیگری با تاج گل سرخی تقسیم نمود. در دسته با تاج ساده گونه های سفید، قهوه ای روشن، قهوهای تیره، نخودی، نقره ای، قرمز دم سیاه قرار دارد. در دسته با تاج گل سرخی نیز گونه های سفید و قهوه ای و نخودی را می توان یافت.

مرغ لگهورن (Leghorn) یکی از نژادهای برتر مرغ تخمگذار بوده و شهرت برجسته ای در تمام کشورها دارد. هرچند که ما هرگز به طور قطع درباره ریشه واقعی این مرغ سخت کوش ایتالیایی نخواهیم دانست ولی به خوبی میدانیم که بدون مرغ لگهورن صنعت مرغداری های تخمگذار همانند گذشته نخواهد بود.

مرغ لگرن یا لگهرن تخمگذاری فوق العاده ای دارد و برای پرورش مرغ تخم گذار مناسب بوده و صنعت مرغداری را برای همیشه در دهه ۱۹۰۰ میلادی تغییر داد. اما لازم به ذکر است که مرغ لگرن به هیچ عنوان برای جوجه کشی درمنزل مناسب نیست و پدیده کرچ شدن در آنها بسیار نادر است. بنابراین برای جوجه کشی از این نژاد، حتما باید از ماشین جوجه کشی صنعتی و یا خانگی استفاده کرد. آیا میخواهید در مورد ایننژاد از مرغ بیشتر بدانید؟ پس این مقاله از وبلاگ چیکن دیوایس را مطالعه بفرمایید.

دستگاه جوجه کشی هواباتور ۳۳۶ تایی

• جوجه کشی بسیار دقیق و حرفه ای از تخم مرغ و خروس لگرن
• امکان سنجش همزمان دما و رطوبت در داخل و بیرون دستگاه
• دارای رطوبت ساز اتوماتیک بدون نیاز به پر کردن مخزن

تلفن تماس کارشناس فروش خرید دستگاه جوجه کشی هواباتور ۳۳۶ تایی

تاریخچه مرغ لگهورن

این مرغ ها اصالتا ایتالیایی بوده و طی سال ها در کشورهای مختلفی تکثیر و پرورش یافته است. نام لگهورن یا لگرن در واقع انگلیسی شده کلمه Livorno می باشد. لیورنو یک شهر بندری در ایتالیا است که برای اولین بار در سال ۱۸۲۸، مرغ لگهورن از انجا به ایالات متحده آمریکا صادر شد. اینکه چه اتفاقی برای اجداد این پرندگان افتاده است و یا اینکه لگهورن حاصل تلاقی کدام نژادها بوده به طور دقیق مشخص نیست.

در آمریکا برخی اصلاحات نژادی بر روی لگهورن های اولیه انجام گرفت و در سال ۱۸۶۸ بعنوان نژاد استاندارد معرفی گردید. درنهایت مرغ های لگهورن در سال ۱۸۷۰ به انگلیس حمل شدند. انگلیس ها هم برخی اصلاحات نژادی بر روی این پرنده انجام دادند تا آن را به یک مرغ دو منظوره ای تبدیل کنند. اما در واقع مرغ لگهورن همانطور لاغر باقی ماند و به هیچ برای تولید گوشت مرغ صنعتی مناسب نبود. بیشتر مرغ های لگرن (لگهورن سفید) امروزه بعنوان مرغ های تخمگذار صنعتی پرورش می یابند.

در حالیکه هر نوع رنگ مرغ لگرن میتواند در طول سال تعداد بالایی تخم تولید کند، ولی مرغ لگهورن سفید به عنوان سوپر استار این خانواده شناخته میشود. این مرغ ها در هر هفته ۴ الی ۶ عدد تخم میتوانند تولید کنند و از همین توانایی آنها برای تولید تخم مرغ های خوراکی استفاده میشود. مرغ های لگهورن در طول سال میتوانند ۲۸۰ الی ۳۲۰ عدد تخم بگذارند. مخصوصا آنها در ۳ الی ۴ ماه پس از بلوغ به اوج تخمگذاری خود می رسند. هر چقدر که مرغ لگهورن مسن تر شود، تخمگذاری او نیز کاهش پیدا کرده و در عوض پرنده، تخم مرغ هایی با سایز بزرگتر تولید میکند.

 متأسفانه عمر مفید مرغ های لگهورن به دلیل تخمگذاری بالای آنها کوتاه بوده؛ چراکه در اثر تخمگذاری بالا، بدن پرنده تحلیل می رود. مرغ های لگهورن آنچنان آرام نیستند و در محیطهای ناشناس میتوانند پرخاشگر و پر سرو صدا شوند.

ویژگی های مثبت و منفی مرغ های لگهورن

• این پرنده ها طبیعت آرامی ندارند.
• طول عمر آنها ۵ سال می باشد.
• هر هفته حداقل ۴ بار تخمگذاری میکنند.
• به ندرت کرچ میشوند.

مرغ های لگهورن انرژی نسبتا بالایی داشته و فعال می باشند و به چراییدن در فضاهای باز علاقه مند هستند.

خصوصیات مرغ و خروس لگرن

این واریته ها با ریش و تاج شل و بزرگ شناخته میشوند که تاج آنها به تنظیم بهتر دمای بدن آنها در فصل سرد و گرم کمک میکند. البته تاج بلند در مرغ ها مخصوصا در مناطق سرد بیشتر در معرض سرمازدگی قرار دارد.

بدن مرغ های لگهورن کاملا باریک و پشت آنها یک حالت برجسته u شکل دارد. این مرغ ها موضعی قائم و عمودی دارند و دم آنها نیز نسبتا بالا قرار گرفته است. وزن مرغ های لگرن به طور متوسط  ۲۷۰۰ گرم و وزن خروس ها نیز ۳۵۰۰ گرم میباشد. البته وزن لگهورن بانتام بسیار کمتر از این ارقام می باشد (حدودا یک کیلو گرم).

رنگ های مختلفی از این مرغ ها وجود دارد که عبارتند از لگهورن سفید، قهوه ای، سیاه، قرمز و بوف که البته لگهورن سفید تا حد زیادی محبوب ترین این نژادها میباشد.

نکته مهم در مورد مرغ لگهورن این است که آنها در پرواز کردن نسبت به دیگر نژادها بسیار ماهر هستند. به طوریکه مرغ لگهورن میتواند از بالای حصارهای ۳ متری نیز بپرد. لذا اگر بخواهید در یک فضای محدود از آنها نگهداری کنید باید سقف محل نگهداری آنها را بپوشانید.

لگهورن ها شخصیت مستقلی دارند و مرغ های پرخاشگری می باشند. این نوع مرغ ها برای بازی کودکان اصلا مناسب نیستند. شکل تاج و ریش در مرغ های لگهورن به دو شکل است که در برخی واریته ها بزرگ و در برخی دیگر نیز کوچک میباشد. مرغ های لگرن که ریش و تاج کوتاهی دارند مناسب مناطق سردسیر هستند. چرا که تاج و ریش بزرگ هیچ تناسبی با سرمای سوزان زمستان ندارد. لاله های گوش این مرغ ها سفید رنگ بوده که نشان از این است رنگ تخم مرغ لگهورن نیز سفید میباشد.

چشم های مرغ لگهورن نیز به رنگ نارنجی متمایل به قرمز و نوک و پوست پاهای آنها زرد رنگ میباشد. پاهای مرغ لگهورن همچنین ۴ انگشتی است. ظاهر کلی مرغ لگرن را میتوان کمی بلند، براق و ایرودینامیکی توصیف کرد.

مرغ و خروس لگهورن کمی پر سر و صدا بوده و قطعا برای یک حیات خلوط شهری مناسب نخواهند بود. همچنین خروس لگهورن پرخاشگر و عصبی است و کودکان نباید با آن بازی کنند. چرا که به آنها حمله خواهد کرد.

یکی از ویژگی های دیگر مرغ لگهورن رشد سریع آنها در سنین جوجگی میباشد. آنها در سن ۴ و نیم ماهگی شروع به تخمگذاری میکنند. مرغ های لگرن با شرایط آب و هوایی مختلف سازگار هستند ولی آب و هوای معتدل برای نگهداری آنها مطلوب است.

اگر به دنبال یک پرنده خانگی آرام و مهربان هستید، مرغ لگهورن برای شما مناسب نخواهد بود. ولی اگر به دنبال یک مرغ تخمگذار هستید که با مصرف غذای کم تعداد تخمگذاری بالایی داشت باشد ما به شما مرغ لگرن را پیشنهاد میکنیم.