تغذیه خروس لاری و مرغ لاری – تکنیک های غذا دادن به خروس لاری

تغذیه خروس لاری ، روش های غذا دادن به خروس لاری

تغذیه خروس لاری به شکل درست و مناسب، یکی از عوامل مهم در سلامت و نشاط و افزایش قدرت بدنی آن جهت نبرد در میدان است. تغذیه مرغ و خروس لاری جزء تفکیک ناپذیری از روند پرورش این پرنده می باشد. نیاز به مواد غذایی بعد از نیاز به اکسیژن، مهم ترین اصل در پرورش موجودات زنده است. در واقع به کمک انرژی حاصل از هضم و جذب مواد غذایی هر موجود زنده می تواند زنده باشد، حرکت کند، رشد و تولید و تولید مثل داشته باشد.

دستگاه جوجه کشی ۷۲ تایی آژاکس

• مناسب برای جوجه کشی از تخم نطفه دار لاری
• برخورداری از سیستم تهویه اصولی با گردش هوای یکنواخت
• دارای سنسور SHT نسل چهارم با کارایی و دقت بالا

تلفن تماس کارشناس فروش خرید دستگاه جوجه کشی ۷۲ تایی آژاکس

اصول مهم تغذیه مرغ و خروس لاری

تغذیه مناسب یکی از مهم‌ ترین ارکان حفظ سلامت مرغ و خروس لاری است. برای تضمین سلامتی و رشد صحیح این پرنده‌ ها، باید از خوراکی با کیفیت بالا، عاری از آلودگی و همراه با آب تازه و بهداشتی استفاده شود.

همواره پیش از انتخاب هر نوع خوراک، اطمینان از سالم و بدون آلودگی بودن آن ضروری است؛ به همین دلیل توصیه می‌ شود مواد غذایی مورد نیاز پرنده‌ ها را فقط از مراکز معتبر و دارای مجوز رسمی از اداره دامپزشکی تهیه نمایید.

خوراک آلوده و آب ناسالم می‌ تواند منشا بسیاری از بیماری‌ های مهلک باشد و حیات پرنده را به خطر بیندازد. ترکیب غذایی مناسب برای خروس لاری باید شامل تعادل دقیقی از کربوهیدرات‌ ها، پروتئین‌ ها، چربی‌ ها، ویتامین‌ ها و مواد معدنی باشد. نسبت این ترکیبات بر اساس سن، وضعیت جسمی و شرایط نگهداری پرنده تغییر می‌ کند.

در سنین جوجگی، جوجه‌ های لاری نیاز به مقادیر بیشتری پروتئین و مواد معدنی برای رشد سریع و سالم دارند. رژیم غذایی این دوره باید غنی از پروتئین‌ های با کیفیت و ویتامین‌ های ضروری باشد تا استخوان‌ بندی قوی و سیستم ایمنی مقاوم در آن‌ ها شکل بگیرد.

با رسیدن به سن بلوغ، نیازهای تغذیه‌ ای تغییر کرده و مصرف انرژی بیشتر اهمیت پیدا می‌ کند. در این مرحله، استفاده از خوراک‌ های انرژی‌ زا، چربی‌ های مفید و مکمل‌ های ویتامینی نقش مهمی در افزایش قدرت، استقامت بدنی و آمادگی برای نبرد ایفا می‌ کند.

جدول تغذیه ای مرغ و خروس لاری

تغذیه مرغ و خروس لاری به شرح جدول زیر است.

سن جوجه	تعداد وعده های غذایی	مواد غذایی پیشنهادی	نکات کلیدی
۲۴ ساعت اول	۱ وعده	آب ویتامین محلول با کمی قند	جوجه ها در ۲۴ ساعت اول نیازی به تغذیه ندارند
هفته اول	۵ وعده	تخم مرغ آبپز رنده شده و پیش دان خیس شده برنج دم کرده بدون نمک و روغن   نوشته های مشابه علائم تهویه نامناسب در سالن پرورش جوجه گوشتی چیست؟ ۵ روز پیش چرا جوجه ۱۲ تا ۳۰ روزه دان نمیخورد ؟ (+ راه حل) ۲۰۲۶-۰۵-۲۸	هر ۳ الی ۴ ساعت یک وعده حتما آب جوجه ها را هر ۸ ساعت عوض کنید
هفته دوم	۳ وعده	تخم مرغ رنده شده ، برنج دمی و پیش دان خیس شده	دفعات خوراک دهی کاهش یابد
۱۵ روزگی تا یک ماهگی	۲ وعده	ذرت پخته شده و چرخ شده  پرنج پخته شده بدون روغن و نمک  پیش دان خیس شده	صبح: ذرت یا برنج پخته شده  عصر: پیش دان یا سویا خیس کرده
یک ماهگی تا ۳ ماهگی	۲ وعده	ذرت پخته شده  گندم خیس کرده  پیش دان با سویای خیس شده	در وعده عصر از گندم استفاد کنید و به جای تخم مرغ از کاهو و میوه های تازه استفاده کنید
۳ ماهگی تا ۶ ماهگی	۲ وعده	ذرت، گندم سبزیجات تازه (کاهو گوجه فرنگی و …)	وعده صبح شامل برنج و ذرت پخته شده  وعده عصر به سبزیجات تغییر دهید
۶ ماهگی تا ۸ ماهگی	۲ وعده	گندم ، سبزیجان پیش دان خیس شده	وعده صبح: پیش دان و ذرت  وعده عصر شامل گندم باشد به همراه شبزیجات و میوه

منابع اصلی تغذیه ای مرغ و خروس لاری

در ادامه به توضیح منابع اصلی که در خوراک دهی مرغ و خروس لاری وجود دارد پرداخته شده است.

آب

 آب مهم‌ ترین ماده برای ادامه حیات پرندگان است به همین دلیل باید همیشه به آب تازه و سالم دسترسی داشته باشند. آب مناسب باید دارای pH نزدیک به ۶.۹ باشد و میزان نمک موجود در آن از ۵۰۰ ppm تجاوز نکند.

دمای ایده‌ آل برای مصرف آب توسط طیور، بین ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتی‌ گراد است. وجود آب باعث نرم شدن خوراک، آسان‌ سازی هضم و جذب، تنظیم دمای بدن و دفع مواد زائد می‌ شود. باید توجه داشت که جوجه‌ ها قد کوتاهی دارند و استفاده از آبخوری مخصوص پرنده‌ های بالغ برای آن‌ ها مناسب نیست. همچنین، چون حس چشایی ضعیفی دارند، مزه تلخ یا شور آب ممکن است باعث کمنوشی و در نتیجه کم‌ آبی شود.

کربوهیدرات 

برای بقاء، حرکت، رشد و حتی جنگیدن، پرنده به انرژی نیاز دارد. این انرژی عمدتا از کربوهیدرات‌ ها تأمین می‌ شود. ذرت، گندم، جو، برنج، ارزن و سبوس از مهم‌ ترین منابع تامین انرژی هستند.

ذرت یکی از بهترین و زود‌ هضم‌ ترین منابع انرژی است که در جیره غذایی نقش کلیدی دارد. گندم، اگرچه پر انرژی است، اما به دلیل داشتن گلوتن زیاد، در جوجه‌ ها باعث چسبندگی مقعد می‌ شود و همچنین به‌ دلیل ترکیب شدن با کلسیم، جذب آن را کاهش می‌ دهد. جو هم ب ه‌خاطر وجود اسید فیتیک، مانع جذب مواد معدنی و با داشتن سلولز زیاد، خوش‌خوراکی کمتری دارد.

برنج معمولاً کمتر مصرف می‌ شود ولی اگر بدون نمک و روغن باشد و به‌ صورت له‌ شده داده شود، مفید است. ارزن با این‌که پرانرژی است، اما به دلیل دیر هضم بودن، بهتر است خیسانده یا جوانه‌ زده مصرف شود. سبوس هم به دلیل خاصیت ملینی‌ اش برای جلوگیری از یبوست مفید است، اما چون کلسیم کمتری دارد، نباید تنها منبع غله باشد.

چربی

چربی‌ ها نه‌ تنها انرژی زیادی تولید می‌ کنند، بلکه نقش اساسی در جذب ویتامین‌ های A، D3، E و K دارند. همچنین اسیدهای چرب ضروری مانند لینولئیک (امگا ۶) و لینولنیک (امگا ۳) در ساخت غشاهای سلولی، تولید هورمون‌ ها و حتی تولید مثل مؤثر هستند.

چربی گیاهی که در دانه‌ هایی مانند سویا، کتان و ذرت یافت می‌ شود، ارزش غذایی بالاتری نسبت به چربی حیوانی دارد، اما ناپایدارتر است. به همین دلیل، در صورت استفاده از روغن‌ های گیاهی در خوراک، افزودن آنتی‌ اکسیدان برای جلوگیری از فساد چربی‌ ها الزامی است. چربی‌ ها نسبت به پروتئین و کربوهیدرات حرارت کمتری تولید می‌ کنند، در نتیجه انرژی خالص جیره را افزایش می‌ دهند.

غلات تقویت‌ کننده اشتها

جو دوسر یا یولاف به‌ دلیل دارا بودن ترکیب معطر آونین، باعث افزایش اشتها و شور جنسی در خروس می‌ شود. این غله سرشار از ویتامین E است که برای تقویت نطفه و مشکلات جنسی نیز مفید است. سبوس گندم هم یکی از ملین‌ های طبیعی است که به بهبود عملکرد گوارشی و رفع یبوست کمک می‌ کند. البته به دلیل کمبود کلسیم نباید پایه جیره باشد. برنج پخته نیز گرچه انرژی متوسطی دارد، اما اگر بدون چربی و نمک باشد و به‌ صورت له‌ شده به جوجه‌ ها داده شود، به عنوان یک مکمل طبیعی مناسب است.

از جو دوسر در برنامه غذایی خروس‌های مولد استفاده کنید تا نطفه‌ داری و میل جنسی تقویت شود.

اهمیت پروتئین در رشد مرغ و خروس لاری

پروتیین بیشترین تاثیر در رشد طیور را دارد که در ادامه به توضیح هر یک از منابع پروتئینی موثر در جیره غذایی پرداخته شده است. 

کنجاله سویا

کنجاله سویا از دانه سویا پس از استخراج روغن از آن تهیه می‌ شود و یکی از غنی‌ ترین منابع پروتئین گیاهی است. این کنجاله معمولا بین ۴۴ تا ۶۶ درصد پروتئین دارد و سرشار از آمینو اسیدهای ضروری برای پرندگان است، به ویژه آمینو اسیدهایی مانند لایزین و متیونین که در تغذیه مرغ و خروس لاری نقش مهمی دارند. همچنین کنجاله سویا منبع خوبی از ویتامین‌های گروه B است.

کنجاله تخم پنبه

کنجاله تخم پنبه از دانه پنبه که پس از جدا کردن الیاف آن استخراج می‌ شود، به دست می‌ آید. این منبع پروتئینی به دلیل هزینه پایین‌ تر در مقایسه با منابع پروتئینی دیگر، به عنوان جایگزین مقرون‌ به‌ صرفه‌ ای برای تغذیه دام و طیور استفاده می‌ شود. اما پیگمان گوسیپول که در کنجاله تخم پنبه وجود دارد، می‌ تواند برای طیور سمی باشد و باعث مسمومیت شود.

به دلیل وجود این سم طبیعی، مصرف زیاد کنجاله تخم پنبه برای طیور مناسب نیست و باید تنها در ترکیب با منابع پروتئینی دیگر استفاده شود.

کنجاله آفتابگردان

کنجاله آفتابگردان از دانه‌ های آفتابگردان پوست‌ کنده تهیه می‌ شود. این کنجاله منبع خوبی از پروتئین گیاهی است که در جیره‌ های غذایی دام و طیور به‌ ویژه در کشورهای اروپای شرقی مورد استفاده قرار می‌ گیرد. این کنجاله نسبت به کنجاله سویا پروتئین کمتری دارد اما همچنان منبع خوبی از پروتئین گیاهی و چربی‌ های سالم است.

کنجاله بادام‌ زمینی

کنجاله بادام‌ زمینی از دانه‌ های بادام‌ زمینی پس از استخراج روغن از آن به‌ دست می‌ آید. این کنجاله دارای پروتئین بالا و طعم خوب است و در جیره‌ های غذایی طیور استفاده می‌ شود. همچنین، بافت شیرین و مطبوع آن باعث می‌ شود که پرندگان میل بیشتری به خوردن آن داشته باشند.

پودر گوشت

پودر گوشت از خشک‌ کردن و آسیاب کردن لاشه حیوانات، استخوان‌ ها و برخی دیگر از قسمت‌ های حیوانات (غیر از شاخ و سم) تهیه می‌ شود. این پودر حاوی ۴۰ تا ۵۵ درصد پروتئین با کیفیت است و مواد معدنی کمیاب مثل مس و ید را نیز در خود دارد. پودر گوشت منبع خوبی از آمینو اسیدهای ضروری است که برای پرندگان بسیار مفید است.

پودر ماهی

پودر ماهی از خشک‌ کردن و آسیاب ماهی‌ هایی که برای مصرف انسان مناسب نیستند، تهیه می‌ شود. این پودر حاوی پروتئین بالا (۴۵–۷۸ درصد) و آمینو اسیدهای ضروری مانند لایزین و متیونین است. پودر ماهی علاوه بر پروتئین، دارای مواد معدنی مانند آهن و ید نیز می‌ باشد.

پودر خون

پودر خون یکی از منابع غنی پروتئین (۸۰٪) است که از خون خشک‌ شده حیوانات تهیه می‌ شود. این ماده غذایی سرشار از آمینواسید لایزین است و به خصوص برای پرندگان جنگی مفید است. با این حال، مصرف آن باید محدود باشد چرا که مقادیر زیاد آن در جیره غذایی می‌ تواند باعث اسهال در پرندگان شود.

حتماً از پودر خون طبیعی استفاده کنید و مقدار مصرف آن را در جیره به ۱۰ درصد محدود کنید.

پودر کشک

پودر کشک از خشک‌ کردن دوغ تهیه می‌ شود و ارزش غذایی آن بستگی به نوع کشک و روش تهیه آن دارد. این پودر منبع خوبی از پروتئین و کلسیم است، اما باید توجه داشت که به دلیل میزان بالای نمک در برخی کشک‌ ها، باید مصرف آن در جیره غذایی کنترل‌ شده باشد.

پودر پر

پودر پر از آمینواسیدهای ضروری برخوردار است و بعد از هیدرولیز (فرآیند تجزیه با حرارت و رطوبت) به یک منبع پروتئینی عالی تبدیل می‌ شود. این پودر حاوی پروتئین (۸۰-۸۵٪) و آمینو اسیدهای ضروری است، اما در مقایسه با سایر منابع پروتئینی، لایزین کمی دارد و باید با سایر منابع پروتئینی ترکیب شود.
باید پودر پر با حرارت و رطوبت مناسب هیدرولیز شود تا قابلیت هضم آن افزایش یابد.

ویتامین های مورد نیاز بدن مرغ و خروس لاری 

معمولا در تغذیه طیور ۱۳ ویتامین اهمیت دارند. این ویتامینها به دو گروه محلول در چربی (E ،D ،A و K) و محلول در آب (تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، اسید پانتوتنیک، پیرید و کسین، اسید فولیک، بیوتین، کولین و کوبالامین) ویتامین ها به مقدار خیلی کم مورد نیاز میباشند ولی وجود آنها ضروری بوده و کمبود آن ها منجر به ناهنجاری ها خواهد شد. در طیور ویتامین C در بدن سنتز شده، بنابراین نیازی به وجود این ویتامین در جیره نیست.

1. ویتامین A  : مناسب ترین مقدار A  برای جوجه ها ۲۰۰۰ I.C.U   در هر پند است ( هر پند مساوی ۴۵۴ گرم است). در جوجه های بزرگتر (۶ تا ۸ هفته) این مقدار ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ واحد و در هنگام بلوغ این میزان افزایش یافته و به ۱۲۰۰ واحد می رسد.
2. ویتامین D: مقدار مناسب این ویتامین برای طیور در حال رشد ۱۳۰ I.C.U در هر پوند میباشد. احتیاج به آن با افزایش رشد کم شده ولی در هنگام تخم گذاری دوباره افزایش خواهد یافت.
3. ریبوفلاوین: مقدار ضروری آن ۱/۷ میلی گرم در هر پوند است. با افزایش سن احتیاج به ریبوفلاوین به سرعت کم می شود. برای ۸ هفته اول ۱.۷  و بعداً به کمتر از ۱ میلی گرم تقلیل مییابد. پانتوتنیک اسید: مقدار ضروری آن برای جوجه ها ۵ میلیگرم در هر پوند خوراک می باشد.
4. کولین: احتیاج جوجه ها به این ویتامین در حدود ۶۵۰ میلی گرم در هر پوند خوراک می باشد. ویتامینهای دیگر : نباید میزان ویتامین E از ۶ میلی گرم در هر پوند خوراک یا به طور مناسبتر ۹ میلی گرم در هر پوند خوراک کمتر باشد.

مواد معدنی تغذیه خروس لاری

مواد معدنی در تغذیه طیور نقش بسیار مهمی ایفا می‌ کنند، به‌ ویژه در تشکیل استخوان در جوجه‌ ها و پوسته تخم‌ مرغ در مرغ‌ های تخمگذار. مواد معدنی به دو دسته ماکرو المنت‌ ها (مثل کلسیم و فسفر) و میکرو المنت‌ ها (مثل آهن، مس، منگنز و ید) تقسیم می‌ شوند. این مواد در متابولیسم و جذب پروتئین و انرژی ضروری هستند. مواد معدنی فاقد انرژی و پروتئین‌ اند، ولی برای کارکرد صحیح بدن و هضم غذا ضروری‌ اند.

• پودر صدف غنی از کلسیم و فسفر، برای تامین کلسیم و فسفر در جیره غذایی.
• سنگ آهک منبع کلسیم، استفاده به جای پودر صدف در صورت مشکل در تهیه آن.
• سنگ ریزه کمک به خرد کردن خوراک در سنگدان و تامین کلسیم و فسفر.
• نمک طعام منبع سدیم و کلر، استفاده به میزان ۰.۵ تا ۱ درصد در جیره.
• پودر استخوان غنی از فسفر، برای تقویت استخوان‌ ها و در کنار مواد معدنی دیگر استفاده می‌ شود.

تغذیه جوجه لاری

پس از متولد شدن جوجه ها، ضمن اینکه باید مکان گرم و نرمی را برای آنها فراهم آورید، به تغذیه آنها نیز باید توجه ویژه ای شود. در صورتی که جوجه ها تغذیه کاملی داشته باشند در برابر بیماری ها مقاومت بیشتری خواهند داشت و در آینده نیز به خروس جنگی های قدرتمندی نیز تبدیل خواهند شد. هم چنین تغذیه صحیح و اصولی یکی از عوامل اصلی در افزایش دانگ خروس لاری است که تاثیر زیادی در موفقیت او در میدان دارد.

برای تغذیه جوجه لاری ها باید ترکیبی از مواد پروتئینی، ویتامین ها و مواد معدنی و کربوهیدرات ها را به صورت اصولی با هم مخلوط کنید و با استفاده از آسیاب آنها را کاملا پودر کنید و توجه داشته باشید که جیره غذایی جوجه ها را به صورت خودسر تهیه نکنید و حتما با مشورت یا متخصص و یا جیوه نویس معتبر ، فرمول استاندارد جیره غذایی جوجه ها را دریافت کنید. 

ضمن استفاده از مواد غذایی فوق ، حتما باید آب آشامیدنی سالم نیز استفاده کنید تا به هضم بهتر غذا کمک کند. می توانید مقداری مولتی ویتامین نیز در آب جوجه ها بریزید تا به تقویت بدن آنها نیز کمک کند. لازم به ذکر که حتما باید از آبخوری و دانخوری مناسب جوجه ها استفاده کنید تا برای خوردن آب و غذا بیش از اندازه خم نشوند و یا بدون بلند کردن زیاد گردن خود به راحتی به مواد غذایی دسترسی پیدا کنند. 

برای جلوگیری از بیمار شدن جوجه ها حتما قبل و بعد از وعده غذایی ، ظروف دانخوری و آبخوری را بشویید و از مواد غذایی سالم و تازه استفاده کنید. مواد غذایی فاسد شدنی را در انبارهای خنک و به دور از نور خورشید نگه دارید و به منظور از دسترسی موجودات موذی مانند موش و سوسک به انبار غله، حتما اقدامات و سمپاشی های لازم را انجام دهید.

تغذیه خروس لاری بالغ

پس از گذشت یک ماه می توانید جیره غذایی جوجه ها را عوض کنید، جوجه های نر باید به یک خروس لاری جنگی تبدیل شوند و جوجه های ماده نیز باید طوری تغذیه شوند که در سن بلوغ بتوانند بهترین تخم گذاری را داشته باشند. با توجه به اینکه عضله سازی و افزایش قدرتی خروس های لاری بسیار اهمیت دارد، بنابراین باید قسمت اعظمی از جیره غذایی آنها را پروتئین و کربوهیدرات تشکیل داده و کمترین میزان چربی را داشته باشد. 

از بین مواد پروتئینی اشاره شده در فوق می توانید چند مورد از آنها را در صورت در دسترس بوده آسیاب نموده و با سایر مواد معدنی و کربوهیدرات ها ترکیب کنید و یک جیره غذایی کامل برای خروس لاری تدارک ببینید. در تغذیه خروس های لاری دقت کنید که نباید از چربی زیاد استفاده کرد، چرا که افزایش وزن خروس سبب تنبلی آنها و عدم موفقیت در میدان خواهد شد

برای جنگی نمودن خروس لاری تنها تغذیه کنید، بلکه باید از روش های ورزش و تمرین نیز برای آماده سازی خروس برای میدان استفاده کرد که در مقاله های دیگر در این مورد مفصلا توضیحات لازم ارائه شده است. 

تغذیه مرغ لاری تخم گذار

در صورتی که قصد پرورش مرغ لاری را نیز دارید، می توانید جوجه لاری های ماده را نیز پرورش دهید و از آنها در آینده به منظور بهره گیری از گوشت و تخم و یا جوجه کشی استفاده کنید. معمولا مرغ نژاد لاری مانند سایر نژاد های مرغ در سن ۶ یا ۷ ماهگی به سن بلوغ می رسد و می تواند تخم گذاری کند، اگر می خواهید پرنده تخم هایی نطفه دار تولید کند ، باید حتما در فصل جفت گیری که اوایل بهار تا اواسط تابستان می باشد، از خروس لاری در گله مرغ ها استفاده کنید. برای جوجه کشی از مرغ لاری به دو روش طبیعی و مصنوعی می توانید اقدام کنید که در مقاله جوجه کشی مرغ لاری کاملا توضیح داده شده است. 

دقت کنید که در تغذیه مرغ ها نیز باید مثل خروس ها عمل کنید، اما از پروتئین کمتر و کربوهیدرات بیشتر استفاده کنید. مگر در فصل تخم گذاری که پرنده برای تولید تخم نیاز به پروتئین و کلسیم بیشتری دارد، می توانید جیره غذایی آن را تغییر بدهید و از پروتئین و کلسیم بیشتری در مواد غذایی پرنده استفاده کنید. دقت کنید که مصرف انرژی زیاد به صورت چربی در زیر پوست و محوطه بطنی جمع شده و موجب دشواری تخم گذاری و پرولاپس مقعد و اویدوکت می شود. بنابراین از کمترین میزان چربی در جیره غذایی مرغ لاری به خصوص در فصل تخم گذاری استفاده کنید.

سخن آخر 

در این نوشته در رابطه با تغذیه مناسب مرغ و خروس به ارائه اطلاعات مختلفی پرداختیم. شما میتوانید برای کسب اطلاعات بیشتر در این خصوص سوالات خود را در قسمت نظرات مطرح کنید.