درمان آبله در طیور + روش های انتقال، علائم و پیشگیری

یکی از بیماری های واگیردار در میان پرندگان، آبله است که به عنوان بیماری ویروسی شناخته شده و می تواند در بسیاری از موارد، باعث مرگ طیور شود. پرندگانی مانند بوقلمون و مرغ همواره در معرض خطر این بیماری هستند. این بیماری به صورت جراحات پوستی یا دیفتری خود را نشان می دهد که می تواند تخم گذاری و رشد پرندگان را تحت تاثیر قرار دهد. 

دستگاه جوجه کشی ایزی باتور ۳ (۴۰ تایی)

• مناسب برای جوجه کشی از انواع پرنده های بومی
• دارای پمپ آب اتوماتیک
• دارای راک های دوار غلطکی ۳۶۰ درجه

تلفن تماس کارشناس فروش خرید دستگاه جوجه کشی ایزی باتور ۳ (۴۰ تایی)

از همین رو روش های پیشگیری از ابتلای طیور به بیماری آبله اهمیت ویژه ای دارد.

آبله طیور چیست ؟

آبله به عنوان یک بیماری عفونی ویروسی شناخته می شود که به آرامی در محیط صنعتی نگهداری پرندگان منتشر می شود. این بیماری می تواند رشد پرندگان را تحت الشعاع قرار داده و باعث کاهش تخم گذاری آنها شود.

در موارد شدت یافته این بیماری نیز ممکن است با مشکلات دستگاه تنفسی و دیگر بیماری های عفونی همراه بوده و باعث مرگ پرندگان شود. 

به طور معمول طیور مانند بوقلمون و مرغ، حساسیت بالایی به این ویروس داشته و دچار آبله می شوند. این بیماری می تواند در هر سنی از طیور اتفاق بیفتد. از همین رو پرورش دهندگان می بایست به محض مشاهده علائم این بیماری، برای درمان آبله و پیشگیری از گسترش آن در طیور اقدام کنند.

این بیماری به دو شکل جراحات پوستی و جوش های خشک و دیفتری مرطوب در دهان و گلوی طیوری همچون مرغ، اردک، بوقلمون، بلدرچین، کبک، غاز و … رخ می دهد.

تشخیص و درمان آبله در طیور

در بسیاری از مراکز پرورش طیور، برنامه کنترل و تشخیص آبله در پرندگان به صورت دوره ای انجام می شود. به محض مشاهده زخم در پوست پرنده، می توان از روش آزمایشگاهی استفاده کرده و با تست بافت از پرنده ، این بیماری را تشخیص داد.

نکته مهمی که در خصوص درمان آبله در طیور باید به آن اشاره نمود این است که برای این بیماری روش درمانی قطعی وجود ندارد. بنابراین باید با برنامه های پیشگیرانه از آلوده شدن پرندگان جلوگیری نمایید.

یکی از راه های موثر در رفع این بیماری، ضدعفونی کردن محیط به صورت روزانه و انجام واکسیناسیون منظم طیور است.

ضمن آنکه می توان به محض مشاهده علائم بیماری آبله در طیور، این پرندگان را از گروه جدا کرده و انتشار آن جلوگیری نمود. برای کمک به درمان این پرندگان، به طور معمول از گلیسیرین برای ضدعفونی کردن محل زخم ها استفاده می شود.

همچنین در راستای کمک به درمان آبله در طیور، به آنها آنتی بیوتیک داده می شود. از سویی دیگر، استفاده از ویتامین ها می تواند در ترمیم بافت های آسیب دیده در پرندگان موثر باشد. بنابراین، با جدا کردن طیور مبتلا و واکسینه کردن پرندگانی که آلوده نشده اند، می توان مانع شیوع بیشتر بیماری شد. از سویی دیگر، برای کنترل عفونت های دهانی، می توان از مولتی ویتامین استفاده نمود.

راه های پیشگیری از آبله پرندگان

یکی از موثرترین راه های پیشگیری از آبله پرندگان، واکسینه کردن آنهاست. در برخی از مناطق، علائم بیماری آبله در طیور در فصول سرد مانند زمستان و پاییز بیشتر مشاهده می شود که پرورش دهندگان، واکسینه کردن پرندگان را به طور معمول در فصول گرم تر مانند بهار و تابستان انجام داده تا از ابتلای پرندگان به بیماری جلوگیری کنند. 

ضمن آنکه پرورش دهندگان، همواره برای درمان آبله در طیور آمادگی لازم را در هر مقطع زمانی داشته باشند. از سویی دیگر، طیور گوشتی که خطر ابتلا به این بیماری در آنها بیشتر است، به محض آنکه از تخم بیرون می آیند، واکسینه می شوند. 

واکسن ها در جهت پیشگیری و جلوگیری از ابتلا و انتقال آبله در پرندگان، به دو طریق مورد استفاده قرار می گیرند که شامل موارد ذیل می شود:

۱- واکسیناسیون در قسمت ریشه پر طیور

در این روش، تعداد ۱۵ تا ۲۰ پر را از بخش ران طیور جدا کرده و با استفاده از برس کوچکی، واکسن تهیه شده را بر روی پوست طیور می مالند. هنگام انجام این کار باید دقت شود که از محل کندن پرها، خونریزی صورت نگیرد. زیرا ممکن است واکسن همراه با خون از بدن پرنده خارج شده و واکسیناسیون موفق نباشد. در این صورت ممکن است پرنده بیمار شده و نیاز به درمان آبله در طیور باشد.

۲- واکسیناسیون طیور در قسمت نسوج بال پرنده

در روش دوم واکسینه کردن پرنده در مقابل آبله، از ابزار نوک تیزی استفاده شده و این ابزار در بخشی از بال که بدون رگ و بافت گوشتی است وارد می شود. می توان تاثیر واکسینه شدن پرنده را پس از دو هفته مشاهده کرد. در این نوع واکسیناسیون طیور تا مدت یکسال، از این بیماری ایمن خواهند بود.

نکات مهم در واکسیناسیون طیور

در صورتی که واکسیناسیون به درستی انجام نشود، باز هم می تواند بیماری آبله را در پرنده ایجاد کند. این نکته را نیز باید در نظر داشت که انجام واکسیناسیون پیش از شش هفتگی نمی تواند ایمنی کاملی را برای تمام دوره عمر پرنده فراهم کند. از همین رو که لازم است طیور را پیش از آنکه به سن تخمگذاری برسند، مجدد واکسینه نمود. پرندگانی که واکسینه می شوند باید از طیور بیمار جدا شوند تا خطر سرایت بیماری به حداقل برسد.

علائم آبله در پرندگان

علائم آبله در پرندگان، متناسب با میزان ضایعه ای که در بدن پرنده گسترش یافته، شدت بیماری و ویروسی که بدن با آن درگیر است، تفاوت هایی دارد؛ که متناسب با آن باید برنامه درمان آبله در طیور را در نظر گرفت. یکی از نکاتی که باید در خصوص این بیماری به آن توجه کرد این است که به طور معمول، این بیماری با روندی تدریجی و به آهستگی در بدن پرنده منتشر می شود.

به طور معمول می توان از ضایعات پوستی ایجاد شده بر روی بدن طیور، این بیماری را تشخیص داد. در اغلب پرندگان، بیماری آبله به اشکال مختلفی نمایان می شود. در برخی از طیور، زخم و جوش هایی را در بخش تاج پرنده خواهید دید.

در سایر موارد، ضایعاتی در دهان، حلق و نای پرنده ایجاد می شود. هنگامی که پرنده درگیر این بیماری می شود، کاهش اشتها داشته و روند رشد و تخم گذاری آن پایین می آید. در بسیاری از موارد نیز طیور دچار افسردگی می شوند.

روش های انتقال آبله در طیور

در برخی از موارد، هنگام تزریق واکسن، بیماری آبله به پرندگان منتقل می شود. در صورتی که بهداشت لازم در نظر گرفته نشود، امکان انتقال بیماری از طریق افرادی که با پرنده بیمار در ارتباط هستند، به پرنده سالم وجود دارد.

متاسفانه ویروس آبله می تواند در مدت زمان طولانی زنده مانده و به سرعت در محیط منتشر شود. ضمن آنکه حشرات نیز در انتقال این ویروس در محیط نقش دارند. از همین روست که به محض مشاهده علائم بیماری آبله، باید به سرعت برای درمان آن اقدام کرد.

پرورش دهندگان طیور، می توانند با اقدامات بهداشتی و نظارتی خود، سرعت انتقال و شیوع بیماری را کاهش دهند. این نکته را باید توجه داشت که این بیماری به آسانی شیوع پیدا کرده و در کمترین زمان ممکن، می تواند تمامی گله را درگیر بیماری آبله کند.

در صورتی که از روش های پیشگیرانه استفاده نشود، در زمان کوتاهی، پرندگان نگهداری شده در یک محیط، درگیری بیماری آبله شده و علائم این بیماری را نشان خواهند داد. عدم توجه به این علائم و استفاده از روش های درمانی، می تواند منجر به مرگ پرندگان بیمار شود.

جمع بندی

در این مقاله از چیکن دیوایس با بیماری آبله طیور آشنا شدید. بیماری آبله و ویروسی که این بیماری را ایجاد می کند، به سرعت در میان طیور منتشر خواهد شد. پرندگان وحشی می توانند مهم ترین منبع سرایت این بیماری به دیگر پرندگان باشند. از همین رو باید فضای پرورش پرنده کاملا بسته باشد و از ورود حشرات و سایر پرندگان وحشی به درون محیط جلوگیری گردد.

توجه داشته باشید که می توانید با آگاهی از روش های انتقال آبله در پرندگان و اقدامات پیشگیرانه، از ابتلای پرندگان به بیماری آبله جلوگیری کنید.