تولک بری مرغ تخمگذار چیست ؟ (تولک بردن + رفع تولکی)

تولک رفتن در مرغ‌ ها یک فرایند طبیعی است که در آن پرندگان پرهای قدیمی خود را از دست می‌ دهند و پرهای جدید جایگزین آنها می‌ شوند. اگر شما هم قصد تولک بری اجباری مرغ را دارید در این مقاله، به بررسی کامل فرایند تولک رفتن، عوامل تأثیر گذار بر آن، روش‌ های مدیریت این دوره و نکاتی برای کاهش اثرات منفی آن خواهیم پرداخت.

دستگاه جوجه کشی ۷۲ تایی آژاکس

• قابلیت جوجه کشی از تخم پرندگان زینتی و محلی
• طراحی شده در کشور ترکیه
• دارای فیلم آموزشی رایگان قدم به قدم جوجه کشی

تلفن تماس کارشناس فروش خرید دستگاه جوجه کشی ۷۲ تایی آژاکس

تولک رفتن پرنده یعنی چه؟

تولک رفتن یک فرایند طبیعی در پرندگان است که طی آن پرهای قدیمی با پرهای جدید جایگزین می‌ شوند. در این دوره، پرندگان مصرف غذای کمتری دارند و فعالیت‌ های تولید مثلی آنها متوقف می‌ شود.

تولک رفتن به بازسازی پرها و جوان‌ سازی بافت‌ های تخمدان و لوله رحمی کمک می‌ کند و می‌ تواند طول دوره تولید گله را افزایش دهد. این فرآیند باعث بهبود تولید تخم‌ مرغ، استحکام پوسته و کیفیت سفیده می شود.

با مدیریت صحیح تغذیه و نور، می‌ توان گله‌ های تخم‌گذار را به‌ طور مؤثری از این دوره عبور داد و بازدهی آن‌ ها را افزایش داد.

علائم تولک شدن مرغ

در دوران تولک، مرغ‌ ها تغییرات فیزیکی و رفتاری مختلفی را تجربه می‌ کنند. آگاهی از این علائم به پرورش‌ دهندگان کمک می‌ کند تا تولک را از بیماری‌ های احتمالی تشخیص داده و مدیریت بهتری بر گله داشته باشند. مهم‌ ترین علائم تولک رفتن عبارتند از:

• ریزش پرها ابتدا از گردن و بال‌ ها و سپس سایر نواحی.
• توقف یا کاهش تخمگذاری به دلیل تغییرات هورمونی.
• کاهش وزن به علت کاهش مصرف غذا و تمرکز بر رشد پرها.
• بی‌ حالی و کم‌ تحرکی، کاهش فعالیت و تمایل به استراحت.
• کاهش اشتها با افزایش نیاز به پروتئین.
• تغییرات ظاهری مانند ژولیدگی، کوچک شدن و کمرنگ شدن تاج و شانه.
• حساسیت به سرما به دلیل ریزش پرها.
• کاهش استحکام استخوان‌ ها به دلیل توقف جذب کلسیم برای تولید تخم‌.

انواع تولک رفتن در مرغ 

تولک رفتن در مرغ‌ ها به سه نوع اصلی تقسیم می‌ شود:

۱). تولک رفتن طبیعی (فصلی)

این نوع تولک معمولاً در فصل پاییز رخ می‌ دهد و به دلیل تغییر در طول روز و دمای هوا است. مرغ‌ ها به طور طبیعی تخمگذاری را متوقف کرده و به بازسازی پرها و بهبود سلامت عمومی می‌ پردازند.

۲). تولک رفتن اجباری

پرورش‌ دهندگان گاهی به صورت عمدی مرغ ها را به تولک اجباری می برند تا میزان تولید تخم‌ مرغ در دوره بعدی بهبود یابد. این کار از طریق کاهش مدت زمان نوردهی، کاهش تغذیه یا تغییرات دیگر در محیط مرغداری انجام می‌ شود.

۳). تولک رفتن غیر طبیعی (استرسی)

این نوع تولک به دلیل استرس‌ های محیطی مانند تغییرات ناگهانی دما، کمبود تغذیه، بیماری یا حمله حیوانات شکاری رخ می‌ دهد. تولک رفتن استرسی معمولاً با کاهش شدید تخم‌گذاری و ضعف عمومی پرنده همراه است.

روش های تولک بری در مرغ های تخمگذار

با استفاده از روش های مختلفی می توان اقدام به تولک بری گله های مرغ تخمگذار کرد.

روش کالیفرنیایی:

خوراک به مدت ۱۰-۱۴ روز کاملاً قطع می‌ شود و فقط آب و کربنات کلسیم در اختیار پرنده قرار می‌ گیرد. این روش باعث توقف دستگاه تولید مثل و رشد پرها می‌ شود. سپس خوراک با انرژی پایین و طی ۵-۷ روز جیره کامل داده می‌ شود.

روش تگزاس:

پروتئین جیره به مدت ۱۰-۱۴ روز تا ۱۰% کاهش می‌ یابد. پس از آن تغذیه عادی شروع می‌ شود که منجر به افزایش تولید، بهبود کیفیت پوسته تخم و رشد مجدد پرها می‌ گردد.

روش کانادایی:

بدون قطع خوراک و با کاهش تدریجی نور به ۸ ساعت در روز انجام می‌ شود. این روش نیاز به زمان و نظارت دقیق دارد و استرس کمتری به پرنده وارد می‌ کند.

روش چینی:

خوراک به‌ تدریج ۲۰% کاهش می‌ یابد و از گیاهان دارویی مانند جینسینگ و شیرین‌ بیان برای تقویت سیستم ایمنی مرغ ها استفاده می‌ شود. این روش بیشتر در گله‌ های کوچک کاربرد دارد.

روش هندی:

خوراک کاهش یافته و از مکمل‌ های گیاهی مانند سیر، زنجبیل و زردچوبه برای تقویت سیستم ایمنی و تسریع تولک‌ بری استفاده می‌ شود.

روش اروپایی:

خوراک به‌ تدریج کم شده و سپس قطع می‌ شود. در این دوره فقط آب و سنگ‌ر یزه در دسترس است و سپس جیره کم‌ انرژی و کم‌ پروتئین به مرغ ها ارائه می‌ شود.

روش مکزیکی:

خوراک به مدت ۱۰-۱۴ روز حذف و سپس جیره‌ ای با انرژی بالا ارائه می‌ شود. این روش بازگشت سریع به تولید را هدف قرار می‌ دهد.

روش خاورمیانه:

خوراک به‌ تدریج کاهش یافته و سپس حذف می‌ شود، اما آب در دسترس است. پس از آن جیره‌ ای کم‌ انرژی و کم‌ پروتئین به مرغ ها داده می شود.

روش روسی:

خوراک به مدت ۷-۱۰ روز قطع شده و سپس جیره‌ ای با پروتئین بالا و انرژی کم ارائه می شود.

توجه: انتخاب روش مناسب باید با در نظر گرفتن شرایط گله، نژاد و هدف تولید انجام شود تا سلامت و رفاه پرندگان حفظ گردد.

جدول اقدامات لازم در تولک بری مرغ

نکته: مرغ های تخمگذار قهوه ای نباید بیش از ۲۳ درصد وزن بدن قبل از تولک بری را از دست بدهند. لازم به ذکر است جیره غذایی برای دوره تولک بری غنی از فیبر باید باشد ( با انرژی کم) و فاقد سدیم افزودنی است.

نکات مهم در رابطه با جیره غذایی تولک بری مرغ 

در تغذیه مرغ های تخمگذار در دوران تولک بری بهتر است ب موارد زیر توجه داشته باشید که عبارتند از:

1. میزان سدیم موجود در جیره غذایی نباید از ۰.۰۳۵ درصد تجاوز کند.
2. جیره ها باید دارای حداقل سطح فسفر باشد.
3. میزان مصرف پروتئین خام، متیونین، چربی، اسید لینولئیک برای بهتر کردن اندازه تخم مرغ متغیر است.
4. ۵ درصد کربنات کلسیم باید در اندازه ذرات ۲ تا ۴ میلی متر باشد.
5. سن متوسط تولک بری بین ۷۰ الی ۷۵ هفته است.

برنامه تولک بری مرغ تخمگذار ( تولک بری هایلاین)

در سن ۷۰ تا ۸۰ هفتگی، تولک‌ بری برای کاهش استرس و حفظ سلامت گله انجام می‌ شود. این فرایند به‌ صورت زیر انجام می‌ شود:

۵ تا ۷ روز قبل از شروع، مقدار کربنات کلسیم به‌ صورت پودر افزایش می‌ یابد تا به سیستم جذب کلسیم شوک وارد شود. مصرف نمک افزایش نمی‌یابد، اما ۱۰۰ ppm سدیم به آب آشامیدنی اضافه می‌ شود تا تولید تخم کاهش یابد و قطع شود.

به مدت ۱ تا ۴ روز روشنایی از ۱۶ ساعت به ۲۴ ساعت افزایش می‌ یابد. سپس روشنایی به ۶ تا ۸ ساعت کاهش و خوراک روزانه به ۵۷-۵۸ گرم محدود می‌ شود.

دمای سالن به ۲۷-۲۸ درجه افزایش می‌ یابد تا پرنده‌ ها در دوره پرریزی راحت‌ تر باشند. پس از کاهش وزن پرنده به ۱۲۶۰-۱۳۰۰ گرم، جیره تخم‌ گذاری مجدد آغاز می‌ شود. روشنایی به ۱۲ تا ۱۶ ساعت و دمای سالن به ۲۴ درجه تنظیم می‌ شود تا گله به تولید بازگردد. هدف این برنامه، کنترل وزن و بازگشت سریع به تولید تخم با کیفیت است.

بهترین راهکار برای بازگرداندن مرغ‌ های تولک‌ رفته به تخمگذاری

جهت بازگرداندن مرغ ها به چرخه تولید باید از جیره تولید مناسب به همراه برنامه نوری دقیق استفاده شود. مرغ هایی را که قصد دارید به تولک ببرید بهتر است بر علیه بیماریی هایی همچون برونشیت، آنفولانزای فوق حاد و … واکسینه شوند.

عوارض تولک بری اجباری مرغ ها در گله چه می باشد؟ 

کاهش وزن بیش از ۳۵٪ در دوران تولک می‌ تواند منجر به افزایش تلفات و کاهش عملکرد تولید در دوره دوم شود. پیک تولید در این دوره تا ۱۰٪ کمتر از پیک تولید در دوره اول خواهد بود.

اگر گله با چالش‌ هایی مانند بیماری‌ ها، وجود قارچ و کپک در خوراک یا تنش‌ های محیطی مواجه شود، قدرت زنده‌ مانی در طول برنامه تولک کمتر از حالت عادی خواهد بود. استرس ناشی از قطع خوراک می‌ تواند سیستم ایمنی را تضعیف کرده و حساسیت گله به عفونت‌ های سالمونلا را افزایش دهد.

برای پیشگیری و کنترل سالمونلوز در گله، داشتن یک برنامه مدون و اجرایی ضروری است.