فیزیولوژی و آناتومی خروس لاری – بررسی کامل

0

آناتومی خروس لاری و ویژگی های ظاهری آن

آناتومی و شکل بدنی خروس لاری با نژادهای دیگر متفاوت است و به طور کلی بدن بلند و کشیده، سینه پهن و عمیق و پر گوشت، گوشت سینه سفت و پر پشت و پهن و دارای شیب از جلو به عقب می‌باشد.

در آناتومی خروس لاری بال‌ها محکم و چسبیده به بدن و پرهای دم با زاویه ۴۵ درجه بالاتر از امتداد پشت قرار دارد. ساق پا با زاویه ملایمی به ران متصل شده است از این رو به طور کلی شکل ویژه‌ای به بدن این نژاد می‌دهد. سر نسبت به بدن کوچک به نظر می‌رسد و فرم سر به اصطلاح ماری شکل می‌باشد. تاج در انواع اصیل به شکل توت فرنگی و گردو است.

طبیعتا هر موجودی دارای آناتومی و فیزیولوژی خاصی است که با سایر جانداران تفاوت دارد. خروس لاری نیز به دلیل نژاد خاص خود دارای شکل بدنی متفاوتی نسبت به سایر خروس های معمولی می باشد که آن را برای علاقه مندان به پرورش و نگهداری خروس لاری جذاب نموده است.

در این نوشته از وب سایت چیکن دیوایس می خواهیم شما را به صورت کامل با آناتومی خروس لاری آشنا کنیم، پس با ادامه مطلب همراه باشید. 

در این نوشته خواهید خواند : با ویژگی های ظاهری و بدنی خروس لاری آشنا خواهید شد، در مورد تمام اجزا و اندام های داخلی پرنده اطلاعات کافی به دست خواهید آورد و تصاویر مختلفی از تمامی اجزای بدن خروس لاری فراهم شده که در درک بهتر مقاله کمک کننده خواهد بود. 

آناتومی خروس لاری

بررسی قسمت های ظاهری در آناتومی خروس لاری

در بررسی قسمت های ظاهری بدن خروس لاری می توان، پاها ، بال ها، سر و گردن و دم ، چشم و تاج و ریش و سایر قسمت ها را مشاهده کرد که در ادامه به بررسی هر کدام از این اندام های ظاهری خواهیم پرداخت:

چشم: چشم‌ها درخشان، عقابی و نارنجی رنگ بوده و با چشم مرغ و خروس های معمولی تفاوت دارد. زجاجیه چشم خروس لاری به رنگ زر است و همانند چشم اغلب موجودات از شبکیه ، قرنیه و عنبیه و … تشکیل شده است. 

تاج و ریش : از درم تشکیل شده و توسط لایه نازکی از اپیدرم پوشیده می‌شوند. گونه های مختلف خروس لاری ها دارای تاج و ریش متفاوتی هستند به عنوان مثال  تاج در انواع اصیل به شکل توت فرنگی و گردو است. گوش خروس لاری نیز با اینکه در زیر پر پنهان شده ، اما مانند تاج و ریش بسیار نرم و انعطاف پذیر است. 

منقار : منقار اکثر خروس های لاری کوتاه، بسیار محکم و زرد رنگ است و در برخی از آن‌ها لکه‌های قهوه‌ای رنگ در منقار بالایی وجود دارد. جنس منقار خروس از کراتین تشکیل شده ، در واقع همان ماده ای که شاخ حیوانات و ناخن های انسان ها را تشکیل می دهد، منقار مرغ و خروس دائما در حال رشد است و پس از مدتی باید کوتاه شوند. 

گردن : مهم ترین شاخصه خروس های لاری که آن را از مرغ و خروس های معمولی متمایز می کند، خروس های لاری معمولا گردنی درازتر و استوانه ای شکل دارند و انتهای آن طوری است که انگار در بدن فرو رفته است. 

قلم پا و پنجه ها : دومین تمایز مهم خروس لاری ها نسبت به خروس های معمولی وجود پاهایی بلند است که افزایش قد و پیروزی حتمی آنها در نبرد می شود. قلم پا کلفت و بلند بوده و رنگ آن اغلب در انواع اصیل، زرد مایل به قهوه‌ای و در برخی انواع قهوه‌ای پررنگ و حتی تیره می‌باشد، جنس ساق پای خروس لاری از پوست سفت و شاخی می باشد که در برابر سرما و صدمه مقاوم است. پنجه‌های خروس لاری پهن و دارای چهار انگشت است.

پر : بیرونی ترین قسمت بدن خروس را تشکیل می دهد و دارای رنگ های مختلفی می باشد که ضمن افزایش جذابیت و زیبایی در خروس ها، نقش محافظ در برابر گرما و سرما را دارد. فرق اساسی پرندگان با سایر حیوانات وجود پر روی پوست می باشد. این پرها به عنوان غشای محافظی برای بدن و پوست می باشند. از شفاف یا کدر بودن پرها به آسانی می توان به سلامت پرندگان پی برد. معمولا بین وزن بدن و تعداد پرها نسبت مستقیمی وجود دارد. همچنین از نظر اندازه، بین اندازه پر و اندازه بدن نسبتی مشاهده می شود. ساختمان پرها در نقاط مختلف بدن پرندگان از نظر شکل و حتی رنگ و اندازه متفاوت است. پرهای بال، مخصوص پرواز و سایر پرها برای گرم نگه داشتن و محافظت بدن می باشند.

⇚ پوست : پوست بدن در پرندگان، نازک و ظریف و پرها روی آن قرار گرفته است. پوست پرندگان عاری از هرگونه غدد عرقی یا چربی می‌باشد و فقط در پوست ناحیه دم غددی وجود دارد که به آن غدد چربی گویند. از نظر ساختمان، پوست از دو لایه تشکیل شده است که لایه خارجی اپیدرم و لایه زیرین درم نامیده می‌شود. در ناحیه منقار و پا، پوست ضخیم و شاخی می‌باشند. منقار و پوست ساق پاها و پرها از اپیدرم و لاله گوش، ریش و تاج که نرم هستند از درم به وجود می‌آیند و توسط لایه نازکی از اپیدرم پوشیده می‌شوند.

 

انواع پر در پرنده ها

شکل ظاهری و اندازه پر ها در پرنده های مختلف متفاوت است اما دارای ساختمان و یکسانی هستند. معمولا سه نوع پر در بدن پرندگان قابل تشخیص است. 

پرهای بزرگ یا شاهپرها: این پرها از خارج بدن پرنده را پوشانده و در زیر آن ها معمولا پرهای دیگری قرار گرفته است. پرهای بال و دم جزو این دسته به شمار می روند. تعداد پرهای بزرگ کم و بسته به نژاد و جنس و گونه متفاوت می باشند. پرهای بزرگ دارای یک شاخه اصلی می باشد که در قسمت پایی توخالی و قسمت  بالا توپر است.

قسمت توخالی آن کالاموس و قسمت توپر آن راشیس نامیده می شود. قسمت توپر از دو طرف دارای شاخه های فرعی است که به آنها ریش” می گویند از هریک از این ریشها شاخه های فرعی دیگری به موازات هم از دو طرف جدا شده که به هر یک از آنها ریشک  گویند. شاخه های فرعی در قسمت انتهایی خود دارای انشعابات کوچکتری می باشند.

پرهای کوچک یا پوش پر: این پرها تمام بدن پرنده را فرا می گیرد و برخی از پرهای بزرگ مانند بال ها روی آن قرار می گیرد. پوش پر ها وظیفه پوشش بدن و محافظت از پوست را بر عهده دارند و تعداد آنها بسیار بیشتر از پرهای بزرگ می باشد. 

کرک پرها : این پرها در زیر پوش پر ها قرار دارند و اغلب داخل فولیکول مو فرو رفته اند. 

 

طرز رویش پر در پرنده ها 

پرها از مجاری مخصوصی در پوست به نام مجرای پر تشکیل می شوند. این مجاری و حفره ها در تمام نواحی بدن وجود دارد. اولین آثار به وجود آمدن این مجاری در پنجمین روز زندگی جنینی پدیدار می شود. هر پر در یک فولیکول که در پوست جنین قرار دارد شروع به تشکیل میکند و در داخل این فولیکول ها پرهای اصلی تشکیل می شوند.

پرهای اصلی از یک لکه در قاعده فولیکول منشاء می گیرند و به مرور رشد آنها زیاد و از پوست خارج می شوند، به طوری که پس از مدتی پرها قابل رویت می گردند و به تدریج بر رشد این پرها اضافه می گردد و قسمتهای مختلف پر فرم گرفته و تشکیل می شوند.

تغذیه پرها به وسیله پولپ هایی در پوست انجام می شود که دارای مویرگهای خونی هستند. این مویرگها در هنگامی که پر هنوز میلهای است زیادتر و طولانی تر می باشد ولی به مرور با تشکیل قسمتهای دیگر با کوتاهتر می گردند. در پرهایی که کاملا به رشد انتهایی خود رسیده اند تقریبا این پولپ ها از بین می برند.

در آناتومی خروس لاری اولین آثار تشکیل رنگدانه های ملانو بلاست در جنین پس از ۸۰ ساعت ظاهر می شود این ملانوبلاستها طی مرحله تشکیل شدن پرها به قسمتهای مختلف پر مانند ساق اصلی، ریش، ریشک و ریش-کاهاگ فرعی می روند و سبب رنگین شدن پرها می گردند.

علت تنوع رنگ پرها وجود رنگدانه های مختلف و همچنین طرز قرار گرفتن آنها می باشد. به طور کلی رویش پرها در جنین به این شکل بوده که در ۶ روزگی سوزن یا میله داخلی فولیکول تشکیل می شود و در ۱۲ روزگی از پوست خارج می شود.

 

☀ بررسی سیستم تنفسی خروس لاری 

سیستم تنفسی در سیستم آناتومی خروس لاری از ناحیه سر شروع می شود. بخش های مختلف سیستم تنفسی طیور در این ناحیه عبارتند از سوراخهای بینی حفره بینی و حلق که در منطقه دهانی است، استخوان حنجره ای که حنجره بالایی یا گلوت نامیده می شود در منطقه حلق در محل باز شدن نای واقع شده است.

دهانه مری نیز در ناحیه خلفی واقع شده است. باز شدن طبیعی حنجره اجازه عبور هوا را می دهد ولی هنگامی که خوراک بلعیده می شود و از ناحیه مری پایین می رود حنجره راه عبور به سمت نای را می بندد و اجازه نمی دهد تا خوراک وارد نای شود.

پس از بلع، هوا دوباره از طریق حنجره عبور کرده و وارد نای میگردد. نای در طیور از دو قسمت یکی در بالای حنجره که کار ایجاد صوت را بر عهده دارد و در پایین سیرتکس تشکیل شده است.

نای در انتها به دو نایژه تقسیم می شود که هر یک به یک ریه وارد می شود. طناب های صوتی در پرندگان فوق العاده قوی هستند و در قسمت پایین حنجره تولید صوت می کنند.

در آناتومی خروس لاری شش ها که در قسمت بالای حفره صدری و متصل به دنده ها قرار دارند و مسئول اصلی تنفس بوده و به علت اینکه پرندگان فاقد غدد عرق می باشند در تعادل دمای بدن نقش اساسی دارند.

شش ها در جلو توسط یک پرده و دیافراگم کاذب محدود می شوند. کیسه های هوایی به هر یک از دو شش متصل می باشد. این کیسه های هوایی به عبارت زیر هستند :

۱) کیسه هوایی گردنی

۲) کیسه هوایی ترقوه ای

۳) یک زوج کیسه هوایی صدری قدامی

۴) یک زوج کیسه هوایی صدری خلفی

۵) یک زوج کیسه هوایی شکمی

ارتباط این کیسه ها در شش ها از طریق روزنه هایی است که در قسمتهای جانبی ریه واقع گشته اند. وجود این کیسه های هوایی علاوه بر اینکه به تنفس کمک می کند سبب سبک شدن بدن و در نتیجه تسهیل پرواز و همچنین سبب حفظ تعادل بدن در هنگام پرواز می گردند.

در هنگام تنفسی، هوا به درون کیسه های هوایی می رود و مقداری از گازها در این کیسه ها جذب می شود بدین ترتیب علاوه بر شش ها این کیسه های هوایی نیز به کار تنفس کمک می کنند در ضمن مسیر عبور هوا طوری است که هم موقع دم و هم موقع بازدم پرنده هوای تازه جذب میکند بر خلاف سایر حیوانات که فقط در موقع دم هوا جذب می نمایند. تعداد تنفس در دقیقه در خروس ۲۰ و در مرغ ۳۶ بار است.

 

☀ بررسی سیستم عضلانی خروس لاری

پرندگان دارای سیستم ماهیچه ای پیچیده ای هستند و به طور معمول رنگ عضله های آنان سفید می باشد. بافت ماهیچه ای از اعضای قابل انقباض اصلی بدن می باشد که وظیفه تمام حرکات حیوانات را بر عهده دارد. سه نوع بافت ماهیچه ای وجود دارد. ماهیچه صاف در رگهای خونی، روده و دیگر اندام های غیرارادی بدن حدود دارد.

سیستم عضلاتی خروس لاری
سیستم عضلاتی خروس لاری

ماهیچه قلب و ماهیچه مخطط دو نوع دیگر ماهیچه می باشند. مسئولیت ماهیچه مخطط برای اغلب حرکات ارادی میباشد و پروتئین قابل مصرف لاشه را تشکیل میدهد. ماهیچه های سینه، ران و پا مهمترین ماهیچه های پرندگان می باشند. ماهیچه سینه برای تطابق پرندگان برای پرواز در آناتومی خروس لاری ، بخش بزرگی از سیستم ماهیچه ای را تشکیل می دهد.

بزرگترین ماهیچه بدن طیور، ماهیچه سینه و قویترین آن ماهیچه زیر پوستی میباشد. ماهیچه های پوستی در پایه پرها قرار گرفته اند و در اثر انقباض آنها پرها حرکت میکنند که ماهیچه ران ها جزو این دسته هستند. 

پرندگان دارای دو نوع ماهیچه سفید و قرمز می باشند که به گوشت سفید و قرمز معروف هستند. ماهیچه قرمز دارای مقادیر بیشتر میوگلوبین نسبت به ماهیچه سفید است میوگلوبین، ترکیب آهن دار حامل اکسیژن است و از برخی جهات مانند هموگلوبین میباشد و نقش انتقال اکسیژن و کربن دی اکسید را به عهده دارد.

در ماهیچه های با فعالیت بیشتر، مقدار میوگلوبین بیشتر و رنگ آنها قرمز تر از ماهیچه سفید است. در طیور ماهیچه های پا تیره تر از ماهیچه سینه است زیرا برای ایستادن و حرکت بدن فشار بیشتری بر ان ها وارد می شود. توجه داشته باشید که ماهیچه های قرمز به طعم لذیذتری نسبت به ماهیچ های سفید دارند. 

 

☀ سیستم استخوانی خروس لاری

سیستم استخوانی خروس لاری

استخوانها در آناتومی خروس لاری ، اندام مقاوم و سخت بدن می باشند که در تعادل بدن و حرکات پرنده نقش اصلی را دارد و نقطه اتکای ماهیچه ها هستند.

اسکلت طیور بسیار سبک تر و در عین حال قوی تر از دامهای دیگر می باشد به این خاطر استخوان های پرندگان تو خالی بوده ولی برای استحکام آن پیوندهای شبکه ای در داخل آن وجود دارد که در عین سبکی قدرت و استحکام فوق العاده ای به آن ها می دهد.

استخوان ها از نظر کلسیم غنی بوده از این رو بسیار فشرده هستند. تعداد ۱۴ مهره در گردن و ۷ مهره در ناحیه سینه قرار دارد. از این رو گردن، دراز و متحرک میباشد.

مهره های قسمت سینه به هم جوش خورده و محل اتصال بال ها را تشکیل می دهد و در قسمت تهی گاه نیز استخوانهای فقرات به هم متصل هستند، استخوانهای ناحیه لگن برخلاف پستانداران از وسط به هم پیوسته نبوده و انعطاف پذیر می باشد لذا تخم مرغ به آسانی از میان آن ها میگذرد.

در طیور برخی استخوان ها مانند جمجمه، بازو، سینه، ترقوه و تعدادی از استخوانهای ستون مهره ها تهی بوده و به سیستم تنفسی متصل هستند و هوا در داخل این استخوان ها حرکت میکند.

مغز استخوان منبعی از کلسیم برای تشکیل پوسته تخم مرغ است و بخش اعظم کلسیم مورد نیاز برای تشکیل پوسته تخم مرغ مستقیما از خوراک مصرفی تأمین می شود.

فاصله بین دو استخوان عانه و همچنین فاصله بین این استخوان ها و قسمت انتهایی جناغ سینه کمک زیادی به مرغدار برای تشخیص مرغ های تخم گذار از غیر تخم گذار می نماید. چرا که در مرغ تخمگذار فاصله این دو استخوان از هم و همچنین فاصله آنها از جناغ سینه افزایش می یابد.

بال به طور مشخص از استخوانهای بازو، زند زبرین و زیرین ، استخوانهای مچ ، استخوانهای قلم دست و سه انگشت تشکیل شده است. استخوان بازو دارای منافذ هوایی است که با کیسه های هوایی در ارتباط است. استخوان های زند زیرین و زبرین از دو سر به هم چسبیده اند.

استخوان ران، ساق پا (نازک نی و درشت نی)، استخوان قلم پا و انگشتان پا به هم چسبیده و وزن خروس بر این استخوان ها استوار است. هم چنین در بیشتر پرندگان به خصوص ماکیان، چهار انگشت وجود دارد که یک انگشت کوچک به سمت عقب و سه انگشت دیگر به سمت جلو امتداد دارند و به ترتیب ۲، ۳، ۴ و ۵ بند دارند.

 

☀ سیستم ادراری خروس لاری

در بررسی فیزیولوژی و ساختار بدنی خروس لاری می توان گفت که  دستگاه ادراری خروس از دو کلیه و مجاری حالب تشکیل شده است. هر کلیه از سه قطعه با اندازه غیر مساوی تشکیل شده است. کلیه ها در زیر شش ها و چسبیده به مهره های کمر و کاملا به ستون فقرات چسبیده اند و از طریق میزنای به کلوآک ختم می شوند.

کلیه نقش اساسی در تعیین میزان اسید و باز بدن دارد. ادرار در کلیه ها تولید و به وسیله مجاری ادرار در کلوآک ریخته می شود. به این دلیل در طیور ادرار و مدفوع همیشه با هم دفع می شوند. ادرار طیور غلیظ، چسبنده و کمی جامد، سفید و شامل مقداری اوریک اسید است که از متابولیسم پروتئین ها حاصل می شود. هم چنین در ادرار مقدار کمی کراتین، کراتینین و مقداری پروتئین وجود دارد.

 

☀ دستگاه تولید مثل خروس لاری

بیضه ها، دو عضو کوچک و بیضوی شکل بوده که در انتهای جلویی کلیه و در دیواره پشتی بدن آویزان هستند. بیضه ها معمولا زرد رنگ هستند ولی در برخی اوقات ممکن است دارای رنگدانه باشد.

جفت گیری مرغ و خروس

بیضه چپ کمی بزرگتر از بیضه راست است. هر بیضه از تعداد زیادی لوله به نام لوله های سمینفر یا منی ساز تشکیل شده که سلول های اسپرماتوزوئید در این لوله ها ساخته می شود.

اسپرماتوزوئیدها از یک سر کشیده و گردن و دم تشکیل شده و در مایع منی شناورند و میتوانند تا ۳۰ روز در دستگاه تناسلی ماده زنده بمانند PH . مایع منی حدود ۷ تا ۷.۴ است. حجم مایع منی در آناتومی خروس لاری و هر جفتگیری در شروع روز ممکن است بیش از ۱  سی سی باشد که پس از چندین جفت گیری به کمتر از ۰.۱ سی سی میرسد.

مجاری متعدد بیضه به مجرای دفران راه مییابند و از آن طریق مایع منی به پاپیلا” یا عضو برجسته در ناحیه پشتی کلواک رفته و از آنجا به عضو جفت گیری موجود در کلواک میرسد. این عمل چهار روز طول میکشد. به طور طبیعی مایع منی در مجرای دفران ذخیره می شود. کلوآک از سه قسمت تشکیل می شود که بوسیله پر افقی از هم جدا می شوند.

در قسمت وسطی برجستگی کوچکی وجود دارد که به منزله آلت تناسلی خروس میباشد و کانال دفران در کنار آن باز می شود و در هنگام جفت گیری کلواک جنس نر روی کلواک ماده قرار میگیرد و مایع انزال به وسیله این برجستگی به داخل اویدوکت که مدخل آن در دیواره کلواک ماده قرار گرفته میریزد.

 

دستگاه تولید مثل مرغ

پس از بررسی سیستم تناسلی خروس لاری و به منظور کامل شدن مبحث سیستم تناسلی مرغ و خروس لازم است، به بررسی سیستم تولید مثل مرغ نیز پرداخته شود. از آنجایی که مرغ برخلاف پستانداران، جنین را در داخل بدن خود پرورش نمی دهد دستگاه تولیدمثل آن تفاوت زیادی با دستگاه تولیدمثل پستانداران دارد.

این دستگاه در مرغ فقط برای تهیه و تولید تخم مرغ به کار میرود و نقشی در رشد جنین ندارد. دستگاه تولید مثل مرغ شامل دو قسمت تخمدان و مجرای تخمدان یا اویدکت می باشد.

آناتومی خروس لاری

در بدن مرغ دو تخمدان وجود دارد که تخمدان راست کوچک بوده و فعالیتی ندارد ولی تخمدان چپ که در مرغ های بالغ از زرده های زیادی با اندازه های متفاوت تشکیل شده، در محوطه شکمی و در نزدیکی کلیه ها قرار دارد و در پرنده بالغ شبیه خوشه انگور میباشد. تخمدان قبل از تولید تخم مرغ، یک توده کامل از فولیکول های کوچک می باشد که حاوی تخمک است.

تخمک ها در تخمدان رشد کرده و بالغ شده و به زرده کامل تبدیل می شود. زرده، مادهای غذایی برای سلول تازه تقسیم شده (بلاستودرم) و جنین است که در آن بوجود می آید تا هنگامیکه به رشد کامل برسد.

حدود ۱۱ روز قبل از تولید اولین تخم مرغ فعالیتهای هورمونی تخمدان آغاز می شود، هورمون FSH باعث افزایش اندازه فولیکول های تخمدانی می شود، فعال شدن تخمدان باعث ترشح استروژن، پروژسترون و تستوسترون می شود، استروژن پلاسما باعث رشد استخوان ها، تحریک مواد پروتئینی و چربی زرده در کبد و افزایش اندازه اویداکت می شود. اویدوکت (مجرای تخمدان) لولهای پهن و بزرگ است که از ۵ قسمت تشکیل شده و به عبارت زیر هستند : 

⇚ شیپور : شکل آن شبیه قیف است و در زیر تخمدان چپ واقع شده و به آن فانل نیز میگویند. طول این قسمت حدود ۷ سانتیمتر است. قسمت شیپوری قبل از تخمک گذاری غیر فعال میباشد و نقش آن گرفتن زرده است که زرده وارد آن و اویدوکت می گردد برای زمان کوتاه ۱۵ دقیقه ای در اینفاندیبولوم می ماند و سپس با انقباضات متعدد اویدوکت به جلو رانده می شود. بارور شدن اوول در اثر رسیدن اسپرم به اوول در این ناحیه انجام میگیرد .

مگنوم : قسمتی از اویدوکت که در آلبومین تخم مرغ از آن ترشح می شود. طول آن در مرغ به طور متوسط حدود ۳۳ سانتیمتر است و حدود ۳ ساعت طول میکشد تا تخم مرغ از آن بگذرد. 

⇚ استیموس یا تنگه : در این قسمت سفیده ی رقیق و غشاهای داخلی و خارجی پوسته در شکل گرفته و شکل نهایی تخم مرغ در این محل به وجود می آید. طول این قسمت حدود ۱۰ سانتیمتر بوده و تخم مرغ ۷۵ دقیقه در این قسمت باقی میماند. پوسته نازک اطراف سفیده در این قسمت تشکیل میگردد.  

 رحم: طول رحم از ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتر سفیده و پوسته ها تکمیل شده و دو غشای احاطه کننده تخم مرغ از هم جدا می شوند و در ناحیه پهن است. تخم مرغ حدود ۱۸ تا ۲۰ ساعت در این قسمت می ماند که در آن تخم اطاقک هوایی را می سازند. طی مدتی که تخم در ناحیه رحم توقف می کند به وسیله غدد مترشح ساخته می شود. قسمت اعظم این ترشحات از کلسیم کربنات است که با جریان خون به رحم حمل می شود

 مهبل : قسمت انتهایی اویدوکت با طول ۱۲ سانتیمتر در مرغ های تخم گذار می باشد و نقشی در تشکیل تخم مرغ ندارد. در این محل کوتیکول روی پوسته تشکیل گردیده و تمام منافذ پوسته را پر می کند. این ماده سبب لیز شدن و سهولت در خارج شدن تخم میگردد این ماده پس از خروج تخم در مجاورت هوا خشک می شود و تا حد زیادی نیز جلوی ورود میکروب ها به داخل تخم مرغ را می گیرد. به طور طبیعی تخم مرغ فقط چند دقیقه در مهبل باقی مانده و دفع میگردد.

 

بدن خروس لاری چه تفاوتی با سایر خروس ها دارد؟

آناتومی خروس لاری نیز مانند همانند سایر مرغ و خروس ها می باشد، با این تفاوت که بدن کشیده ، گردن بلند و سینه پهن تری دارند و این تفاوت به دلیل آموزش هایی است که پرورش دهنده به آن داده است و در مقاله آماده سازی خروس لاری برای نبرد می توانید مطالعه کنید.

بدن خروس لاری از چه قسمت هایی تشکیل شده است؟

بیرونی ترین قسمت بدن خروس لاری را پرها تشکیل داده و در زیر ان پوست وجود دارد که وظیفه حفظ گرمای بدن خروس دارند. سیستم استخوانی و سیستم عضلانی خروس لاری نیز مانند سایر پرنده ها بوده اما قوی تر هستند که سبب افزایش قدرت بدنی خروس شده است. 

چه تفاوتی بین بدن مرغ و خروس وجود دارد؟

مرغ ها نیز مانند خروس ها دارای استخوان، عضله ، پوست و پر و سیستم های تنفسی و گوارشی می باشد. تفاوت موجود به سیستم تناسلی مرغ و خروس و قدرت بدنی این دو برمی گردد که در مقاله فیزیولوژی مرغ و خروس لاری توضیح داده شده است. 

 

سخن آخر :

در صورتی که سوال یا پیشنهادی در رابطه با آناتومی و ساختار بدنی خروس لاری دارید، می توانید از طریق بخش نظرات با ما در میان بگذارید. 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.