تکنیک های جوجه کشی موفق از پرنده های درشت تخم مانند بوقلمون، اردک، غاز و شترمرغ

0

در پروسه جوجه کشی، اغلب در مورد تلفات بیشتر پرنده های درشت تخم مانند بوقلمون، اردک و غاز نسبت به پرنده های ریز تخم مانند بلدرچین و کبک می شنویم و برخی افراد دلیل این راندمان پایین را کهنه بودن تخم، عدم اکسیژن رسانی کافی و کالیبره نبودن سنسور دستگاه قلمداد می کنند. در حالی که در بیشتر موارد، عامل دیگری به نام دمای متابولیکی در این امر دخیل بوده که در ادامه به توضیح کامل آن پرداخته شده است.

در این نوشته از وبلاگ چیکن دیوایس، همراه با ویدیوهای آموزشی، به شما یاد خواهیم داد که چگونه به واسطه کنترل دمای متابولیکی، جوجه کشی موفقی از تخم بوقلمون، اردک و غاز، طاووس، شترمرغ و سایر تخم های درشت داشته باشید. ضمن اینکه قبلا تمام تکنیک های لازم برای جوجه کشی موفق از تخم این پرنده ها را رعایت کرده باشید. 

ویدیوی آموزشی کارشناسان گروه صنعتی اسکندری در خصوص دمای متابولیکی : 

در این ویدیوی آموزشی، کارشناسان گروه صنعتی اسکندری به زبانی ساده تر مفهوم دمای متابولیکی و نقش آن در موفقیت جوجه کشی بوقلمون را توضیح می دهند : 

تکنیک های لازم برای موفقیت در جوجه کشی از پرنده های درشت تخم کدامند؟

جهت داشتن یک جوجه کشی موفق و با راندمان بالا، رعایت موارد زیر کاملا ضروری بوده و اکثر پرورش دهنده های حرفه ای و موفق این موارد را رعایت می کنند : 

  1. استفاده از تخم نطفه دار تازه و با کیفیت (حتما خودتان دارای گله مولد تخم نطفه دار باشید، یا آنها را از پرورش دهنده های معتبر و قابل اعتماد خریداری کنید)
  2. انبار کردن صحیح تخم ها در صورت نیاز به انبارش (در دمای ۱۶ درجه و رطوبت حداقل ۵۰ درصد با چرخش روزانه چندین بار نگهداری شود)
  3. استفاده از دستگاه جوجه کشی استاندارد (سیستم تامین حرارت و رطوبت دقیق، سیستم چرخش دقیق، تهویه و سیرکولاسیون صحیح و بدون ایراد، برد جوجه کشی قوی و بدون هنگی)
  4. اطمینان از کالیبره بودن سنسور قبل از شروع جوجه کشی (در صورت کالیبره نبودن، حتما قبل از شروع جوجه کشی نسبت به کالیبراسیون سنسور اقدام شود)
  5. پاکیزه و بدون آلودگی بودن محیط جوجه کشی (تمیز و ضدعفونی کردن کف، دیوارها و حتی سقف، قبل از شروع کار)
  6. وجود فن تهویه در اتاق جوجه کشی (جهت اکسیژن رسانی و خروج حرارت، رطوبت و دی اکسید کربن مازاد)
  7. کنترل دما و رطوبت در اتاق جوجه کشی (دما بین ۲۳ الی ۲۷ درجه سانتی گراد و رطوبت بین ۳۵ الی ۵۰ درصد)
  8. استفاده از تجهیزات سرمایشی، گرمایشی و رطوبتی جهت کنترل دما و رطوبت محیط 
  9. تمیز کردن تخم ها قبل از جوجه کشی (از یک فرچه تمیز یا پارچه خشک و زبر استفاده شود)
  10. نوربینی جهت مشاهده کیسه هوایی و شناسایی تخم های تازه از کهنه (از چراغ قوه یا نطفه سنج در یک محیط تاریک استفاده شود)
  11. وزن کردن تخم ها قبل از شروع جوجه کشی و در میانه جوجه کشی (در صورتی که پس از ۱۱ روز از شروع جوجه کشی، بیشتر از ۹ درصد وزن کم کرده باشند، باید رطوبت دستگاه را افزایش دهید).
  12. هم دما کردن تخم ها با دمای داخل کابین دستگاه قبل از شروع کار (تخم های نطفه دار را در داخل شانه ها قرار دهید و اجازه دهید دستگاه به مدت یک ساعت در حالت خاموش و به صورت درب باز بماند. )
  13. تنظیم دما و رطوبت جوجه کشی و شروع کار (در نوشته جدول دما و رطوبت جوجه کشی می توانید اطلاعات مربوط به پرنده مورد نظر خود را به دست آورید.)
  14. کنترل دما و رطوبت دستگاه و محیط هر چند ساعت یکبار (سرکشی مداوم به دستگاه و محیط جوجه کشی لازم است.)
  15. نطفه سنجی تخم ها در روز هفتم جوجه کشی (مشاهده رگ های خونی به معنای زنده بودن جنین و رشد آن است. تخم های بدون نطفه باید هر چه سریعتر از پروسه جوجه کشی حذف شوند.)
  16. آب پاشی روزانه تخم های اردک و غاز و پرنده های آب دوست (از روز هفتم تا شروع روز هچر باید روزانه یکبار تخم های نطفه دار را به کمک اسپری آب ولرم آب پاشی کرد.)
  17. نطفه سنجی دوره ای در روزهای ۱۴ و ۲۱ (این کار برای شناسایی جنین های مرده و بیرون کردن آنها از دستگاه است. تخم های کبود و متصاعد کننده بوی گندیدگی، قطعا خراب هستند و با سریعا منحدم شوند.)
  18. انتقال تخم ها به دوره هچر از شروع روز سوم (قبل از باز کردن درب دستگاه، حتما دما و رطوبت محیط را به اندازه دما و رطوبت دستگاه برسانید تا شوک سرمایی سبب مرگ جوجه های داخل تخم نشود.)
  19. متوقف کردن چرخش دستگاه (همزمان با انتقال تخم ها به دوره هچر، باید چرخش دستگاه را قطع کرد، در صورتی که از دستگاه های ستر و هچر همزمان استفاده می کنید، تخم های رسیده به دوران هچر را به کف دستگاه انتقال خواهید داد.)
  20. تغییر در دما و رطوبت دستگاه (دما و رطوبت باید مطابق با جدول اطلاعات جوجه کشی، برای دوره هچر پرنده مورد نظر تنظیم شود. در صورتی که از دستگاه ستر و هچر همزمان استفاده می کنید، نیازی به تغییر در دما و رطوبت نیست.)
  21. هچ جوجه ها و ماندن تا ۲۴ ساعت در داخل دستگاه (جوجه هایی که متولد می شوند، نباید بلافاصله به بستر انتقال داده شوند، این کار سبب مرگ حتمی آنها می شود. بلکه باید به مدت ۲۴ ساعت در داخل هچری بمانند تا بدن آنها خشک شده و کاملا تقویت شوند. )
دقت داشته باشید که در مورد هر یک از تکنیک های فوق، از قبل یک ویدیوی آموزشی و مقاله آماده شده که از بخش وبلاگ چیکن دیوایس می توانید به آنها دسترسی پیدا کنید. 

در جوجه کشی از پرنده های درشت تخم باید به چه مواردی توجه کنیم؟

در جوجه کشی از پرنده های درشت تخم باید به چه مواردی توجه کنیم؟ - چیکن دیوایس

تکنیک های ارائه شده فوق برای جوجه کشی از تخم تمامی پرنده های ریز تخم، متوسط تخم و درشت تخم صدق می کند. اما در جوجه کشی شترمرغ دقت کنید که به دلیل ماهیت خاص آن، نیاز به رطوبت گیری در دوره ستر و رطوبت دهی در دوره هچر وجود دارد و امکان جوجه کشی ستر و هچر همزمان از این پرنده وجود ندارد، به همین دلیل دستگاه های جوجه کشی مخصوص شترمرغ توسط گروه صنعتی اسکندری طراحی و تولید شده است. 

در صورتی که تمام نکات و تکنیک های فوق را رعایت کرده باشید و باز هم جوجه کشی شما با تلفات و اصطلاحا خفه شدن جوجه در داخل تخم همراه است، حتما دمای متابولیکی جوجه در داخل تخم توجه کنید و مانع از افزایش آن شوید. 

منظور از اصطلاح دمای متابولیکی چیست و چگونه به افزایش راندمان جوجه کشی کمک می کند ؟

در نوشته تفاوت دمای ماکرو محیطی و میکرو محیطی به این نتیجه رسیدیم که دو نوع دما در داخل دستگاه جوجه کشی وجود دارد، اولی دمایی است که توسط سنسور SHT سنجیده می شود و همان دمای هوای داخل دستگاه جوجه کشی است و به عنوان دمای کلان یا همان ماکرو محیطی شناخته می شود. 

دومی دمایی است که حاصل سوخت و ساز و متابولیسم بدن جنین بوده و در فاصله یک میلیمتری از سطح تخم قابل اندازه گیری است، برای اندازه گیری دمای متابولیسم جوجه یا همان دمای میکرو محیطی نیز از تب سنج های لیزری اورجینال و معتبر می توان استفاده کرد. 

در صورتی که دمای میکرو محیطی یا همان دمای متابولیکی جوجه ها بالاتر از ۳۸ درجه باشد، سبب تشنج و مرگ جوجه های ضعیف و درجه ۲ می شود، همانطور که ما انسان ها در دمای بالاتر از ۳۷.۵ درجه تب می کنیم و اگر این دما بالاتر رود، احتمال تشنج در برخی از انسان های ضعیف وجود دارد.

با کنترل کردن دمای متابولیکی جوجه ها و کاهش دادن آن تا حد زیادی می توان از توله مرگ شدن جوجه ها در داخل تخم جلوگیری کرده و به راندمان بالایی در جوجه کشی از تخم های درشت مانند بوقلمون و… رسید. 
آب پاشی تخم های غاز و اردک و قوغاز نیز دقیقا به همین علت بوده و در واقع با آب پاشی کردن روزانه تخم ها، دمای متابولیکی کاهش داده شده و از تشنج جوجه ها جلوگیری می شود. اما در جوجه کشی تخم بوقلمون، شترمرغ و سایر تخم های درشت که امکان آب پاشی وجود ندارد، با یک سری روش های دیگر دمای متابولیکی را کاهش می دهیم که در ادامه توضیح داده شده است. 

آیا واقعا جوجه ها در داخل تخم خفه می شوند؟

این اصطلاح غلط در میان بیشتر پرورش دهنده های آماتور رواج پیدا کرده و به جای حل کردن مسئله اصلی و یافتن دلیل مرگ جوجه ها، عدم اکسیژن رسانی کافی را دلیل خفگی جوجه ها می دانند. در حالی که جنین و جوجه، اکسیژن لازم را از طریق منافذ پوسته تخم دریافت کرده و از طرفی به دلیل وجود دریچه های هوایی، اکسیژن کافی برای تنفس جوجه ها در داخل دستگاه جوجه کشی موجود است. 

آیا واقعا جوجه ها در داخل تخم خفه می شوند؟ - چیکن دیوایسبنابراین هیچ گاه جوجه ها دچار خفگی نمی شوند و تنها دلیل مرگ آنها عدم توجه به دمای ماکرو و میکرو است. در واقع دمای داخل دستگاه به حدی بالا رفته که برای برخی از جوجه ها غیر قابل تحمل بوده و سبب تشنج و مرگ آنها می شود. 

چگونه حرارت متابولیکی جوجه ها را کنترل کنیم؟

حال که با مفهوم دمای متابولیکی و اهمیت آن در جوجه کشی آشنا شدید، لازم است که روش های کنترل آن را بیاموزید تا از این به بعد در جوجه کشی از بوقلمون و سایر تخم های درشت سایز به موفقیت بسیار بالاتری برسید. 

نحوه کنترل دمای متابولیکی به زودی همراه با ویدیوی آموزشی، در ادامه این پست قرار داده خواهد شد. 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تماس