خروس اوناگادوری Onagadori | مرغ و خروس اوناگادوری | خروس دم بلند

0

معرفی نژاد مرغ و خروس ژاپنی Onagadori

 نام انگلیسی: Onagadori 

نام فارسی : اوناگادوری

 خروس اوناگادوری Onagadori  خصوصیات: این نژاد ژاپنی به داشتن دم بلند و داسی شکل خود مشهور است و به رنگهای مختلفی نظیر: سیاه سینه سرخ، سفید، سفید سینه نقره ای و سیاه سینه طلایی دیده می شود. ژاپنی ها معتقدند که این نژاد در اواسط روزگار ایدو(۱۶۰۰ تا ۱۸۶۸ میلادی) از جهش در نژاد شوکوکو به وجود آمده است. در دوره تایشو(۱۹۱۲-۱۹۲۶ میلادی) این نژاد به بهترین حد رشد و نمو خود رسید به طوری که در این دوره طول دم برخی از افراد این نژاد به شش متر و یا بیشتر نیز رسید. در ادامه این مقاله ار وبلاگ https://chicken-device.ir/ بیشتر در مورد این نژاد توضیح داده ایم.

این خروس یک نژاد زینتی به شمار می آید و در ژاپن از جمله حیواناتی است که تحت محافظت شده ها می باشد. همچنین خروس دم بلند اوناگادوری یکی از حیواناتی است که در لیست میراث فرهنگی ژاپنی ها عنوان شده و مجاز نیست که تخم آنها به خارج از کشور صادر شود. خروس های اوناگادوری که در خارج از ژاپن یافت میشوند قبل از اینکه بعنوان میراث فرهنگی معرفی شوند به خارج صادر شده بودند.

این نژاد مرغ از استان کوچی ژاپن نشأت گرفته است و به دلیل دم بلند و باشکوهش یک پرنده محبوب می باشد. میانگین وزن خروس این نژاد ۱.۸ کیلو گرم و میانگین وزن مرغ آن نیز ۱.۳۵ کیلوگرم میباشد. رنگ پوست این نژاد نیز زرد بوده و مرغ اوناگادوری تخم هایی قهوه ای روشن میگذارد.

در کشور ژاپن نژادهای بومی مختلفی وجود دارد ولی نژاد اوناگادوری بیشتر بعنوان یک نژاد زینتی محسوب میشود. حتی برخی از مردم به اشتباه این نژاد مرغ را با نژادهای دیگر همچون خروس فونیکس اشتباه میگیرند.

در ژاپن به این نژاد اسم های دیگری نیز گفته میشود. یکی از نام های مستعار این نژاد گوشیکی دوری (Goshikidori) می باشد که گوشیکی در ژاپنی به معنی الگویی از رنگ ها و دوری (توری) به معنای مرغ می باشد. در واقع مرغ و خروس اوناگادوری یک الگوی ۵ رنگی دارند و به همین دلیل نامگذاری شده اند.

نیاکان اوناگادوری همان مرغ های معمولی هستند. خروس های این نژاد برخی از خصوصیات خود را از مرغ جنگلی سبز به ارث برده اند. یکی از خصوصیات بسیار مهم مرغ و خروس دم بلند ژاپنی به تأخیر انداختن دوره تولک می باشد. در واقع آنها میتوانند دوره پر ریزی خود را برای مدت طولانی به تعویق بیاندازند. دوره تولک رفتن آنها میتواند تا ۳ سال نیز طول بکشد. این درحالی است که دوره پر ریزی سایر نژادها معمولا ۷ الی ۸ هفته طول میکشد.

رشد پرهای دم در این نژاد معمولا در زمان تولک نیز دامه دارد. به طور معمول طول دم خروس اوناگادوری ۳.۵ متر بوده ولی میتواند به بیش از ۶ الی ۷ متر نیز برسد. این نژاد مرغ بیشتر ترجیح میدهند که در جایگاه های بلند بیاستند تا پرهای دم آنها آسیب نبیند و یا کثیف نشود.

Onagadori

تاریخچه خروس دم دراز ژاپنی

همه چیز از ترکیب مرغ جنگلی سرخ با خروس جنگلی سبز آغاز شد. از همان ابتدا آنها ویژگی شاخص نظیر دم و تاج بلند را داشتند. خروس های نر حاصل از جفت گیری مرغ جنگلی قرمز و مرغ جنگلی سبز نقش اصلی در تکامل بسیاری از نژادها داشتند. متأسفانه مرغ های حاصل از ترکیب این نژادها عقیم بوده و قادر به بارور سازی تخم ها نبودند. ۲۰۶ سال قبل از مسیح، این نوع خروس های نر به دست آمده به دلیل دم بلند و زرق و برق دارشان بسیار محبوب شدند. مخصوصا در چین این نوع خروس ها به دلیل زیبایی ظاهری بعنوان حیوان زینتی به منبع درامد تبدیل شدند. سپس این نوع خروس ها نیز تکامل یافته و ترکیب نژادی باعث شد یک نوع نژاد مرغ جدید به نام شوکوکو پدید آید ولی دم این نوع مرغ و خروس ها هرگز به اندازه اوناگادوری رشد نکرد.

حدودا ۷۰۰ الی ۹۰۰ سال قبل از مسیح نژاد مرغ شوکوکو از چین به ژاپن آورده شد. سپس گونه شوکوکو با نژاد دیگری به نام توتنکو پرورش داده شد. ترکیبی از گونه های شوکوکو و گونه های توتنکو منجر به تولید نژادی جدید شد که امروزه اوناگادوری نام دارد. مرغ و خروس onagadori در دوره تایشو یعنی از سال ۱۹۱۲ الی ۱۹۲۶ مورد پرورش قرار گرفتند. بیشتر آنها در قفس نگهداری میشدند تا آسیبی به پرهای آنها وارد نشود.

اگر امروزه خروس های اوناگادوری در مناطق مختلف جهان یافت میشوند به این دلیل است که آنها در اواسط دهه ۱۹۴۰ از بندر یوکوهاما به اروپا صادر شدند. در آن زمان به این خروس ها یوکوهاما نیز گفته میشد.

وقتی مرغ و خروس دم بلند ژاپنی به اروپا صادر شد، آنها با شرایط آب و هوایی و زیستگاه های آنجا سازگاری خوبی نداشتند. بنابراین پرورش دهندگان اروپایی این نژاد را با نژادهای محلی ترکیب نموده تا مرغ های مقاوم تری تولید شوند. اما این ترکیب نژاد باعث شد که صفات اصلی خروس اوناگادوری در مرغ و خروس های حاصل کم رنگ تر شود.

ویژگی مرغ و خروس اوناگادوری

ویژگی بارز این نژاد دم بلند آنها می باشد به طوریکه حداقل طول قابل قبول برای استاندارد این نژاد یک و نیم متر تعیین شده است. همچنین آنها دارای لاله گوش قرمز رنگ بوده و تخم مرغ های قهوه ای رنگ میگذارند. خروس ها نیز دارای تاج تکی با ۵ برجستگی مستقیم به سمت بالا می باشند. پرهای پشت گردن آنها صاف می باشد. صورت آنها نیز گرد بوده و منقار آنها کمی خمیده است. آنها چشمانی بزرگ، براق و پهن دارند. خروس های این نژاد سینه ای کشیده و محکم دارند. پاهای آنا نیز اندازه متوسط دارد و به صورت قائم هستند.

پرهای گردن تا شانه در این نژاد کمی بلند بوده و حتی پایین تر از گلوی آنها می باشد. کمر آنها نیز پهن و بلند بوده و تا انتها صاف می باشد. در عرض یک سال دم خروس اوناگادوری ۹۰ سانتی متر رشد میکند. در دم آنها تعدادی پر خاص رشد میکند که متوسط طول آن ۳ متر است. این پرها که تعدادشان بین ۱ الی ۴ عدد می باشد، یک فاکتور مهم در تعیین استاندارد نژاد اوناگادوری می باشد.

مرغ های اوناگادوری بیشتر شبیه به شوکوکو هستند. انها نیز دارای پرهای بلندی بوده که پرهای پشت آن به شکل یک نیم دایره می باشد.  تاج مرغ های این نژاد در مقایسه با خروس آن کم رنگ تر خواهد بود.

مرغ های اوناگادوری در طول سال معمولا ۸۰ الی ۱۰۰ عدد تخم مرغ با اندازه کوچک میگذارند. این نژاد معمولا در سن ۶ ماهگی به بعد بالغ شده و شروع به تخمگذاری میکند. لازم به ذکر است که مرغ  و خروس اوناگادوری برای مصارف گوشتی پرورش داده نمیشوند.

منقار آنها زرد رنگ و در برخی قسمت ها تیره تر می باشد. چشم های آنها ترکیبی از رنگ قهوه ای و قرمز می باشد. رنگ پاهای این نژاد نیز به رنگ سبز و یا زرد می باشد. گونه های مختلفی از مرغ و خروس اوناگادوری وجود دارد.

خروس اوناگادوری ژاپنی با دم بسیار بلند - فروشگاه چیکن دیوایساین نژاد مرغ و خروس ترجیح میدهند که در مراتع و مناطقی که آب و هوای نیمه گرمسیر دارند، زندگی کنند. آنها نسبت به سرما حساس بوده و در مناطق سردسیر باید توسط تجهیزات گرمایشی، جایگاه آنها گرم نگه داشته شود. البته باید گفت که در مناطق گرمسیر نیز برای جلوگیری از استرس گرمایی آنها نیاز به سایبان دارند.

این مرغ ها معمولا مشکلی در تخمگذاری و یا پرورش جوجه ها ندارد ولی به ندرت کرچ میشوند. با این حال برای تکثیر آنها از دستگاه جوجه کشی خانگی و یا صنعتی نیز استفاده میشود. این مرغ و خروس ها معمولا طبیعت آرامی دارند و پرنده های ساکتی هستند. همچنین آنها نباید به همراه طیور پرخاشگر پرورش داده شوند چون پرهای دم آنها در معرض آسیب قرار خواهد گرفت.

مرغ و خروس دم بلند ژاپنی گرچه توانایی پرواز کردن دارند ولی نمی توانند به خوبی پرواز کنند چون دم بلند آنها باعث دست و پاچلفتی آنها میشود. متوسط طول عمر آنها نیز تحت شرایط مطلوب پرورشی ۶ الی ۷ سال می باشد.

همچنین فضای نگه داری آنها باید کمی بزرگ باشد تا دم بلند آنها در زیر پای سایر مرغ ها لگد مالی نشود. بعلاوه جایگاه نگهداری آنها باید کمی بلند و خشک باشد.

لیست جامع انواع نژادهای مرغ و خروس به همراه تصویر 

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.