پرورش-شترمرغ

پرورش و نگهداری شتر مرغ – درباره شترمرغ

دیدگاهی وجود ندارد برچسب: ،،،،،،،،،،،

شتر-مرغ

پرورش و نگهداری شتر مرغ – درباره شترمرغ

پرورش و نگهداری شتر مرغ – درباره شترمرغ : بیش از بیست میلیون سال پیش اسلاف شتر مرغهای امروزی، در کمربند وسیعی که از اسپانیا در غرب آغاز و در طول کرانه های شمالی دریای مدیترانه امتداد یافته و به چین در شرق می شد می زیستهاند. تنها یک میلیون سال از زمانی که شترمرغها به آفریقا مهاجرت کرده و در شمال شرق جنوب این قاره قامت گزیدهاند می گذرد. توجه انسان به شتر مرغ های و محصولات آن تقریبا به ۷۵۰۰ سال پیش برمی گردد. اولین اثر که حاکی از وجود شترمرغ درصحرا بود سنگ منقوشی می باشد که شکار شترمرغی را توسط یک پلنگ یا یوزپلنگ به تصویر کشیده است. تجارت پر شترمرغ نیز به هزاران سال پیش یعنی به تمدنهای اولیه امپراطوری مصر باستان، آشور و بابل برمی گردد. در حدود ۵۵۰۰ سال قبل از میلاد مصریان باستان از پرهای متقارن شترمرغ به عنوان سمبل عدالت و از تخمهایش برای مصارف دارویی استفاده می کردند. فرعون از بادبزن ساخته شده از پرهای شترمرغ در سفرهایش به سرزمینهای دور استفاده می کرد. در تاریخ اساطیری یونان نیز شترمرغ قبل از پیدایش ارابه جایگاه خاصی را به عنوان – .حیوانات باربر به خود اختصاص میدهند بیشه نشینها از تخم های خالی شترمرغ برای حمل و نگهداری اب استفاده می کردند که همین عمل آنان در نامبیا بصورت تصویری بر روی تمبرهای پستی ترسیم ومنتشر شده است. تورات کهن از شترمرغ به عنوان موجودی خشن یاد می کند در این کتاب مقدسی ذکر شده که شترمرغها در خانهها و کاخهای بیابانی زندگی می کنند که انها نسبت به فرزندانشان رفتاری بس خشونت آمیزتر از گرگها اعمال میدارند. یهودیان گوشت شترمرغ را حرام دانسته و از آن تغذیه نمی کنند. به افسران رومی اجازه داده می شد تا به پاس شجاعت های خود، کلاه خودهای خود را با پر شترمرغ بیارایند. بیشترین پیشینه تاریخی موجود در رابطه با پرورش شترمرغ در میان ملل جهان مربوط به افریقاست. قبطیان مصری هنوز هم تخمهای شترمرغ را به عنوان سمبل هوشیاری قلمداد ر** و آنها را در کلیساها به عنوان اشیاء مقدس آویزان می کنند. شترمرغها در نامبیا نه تنها به خاطر گوشت یا پر آنها، بلکه بیشتر به خاطر می که گاهی در سنگدان آنها وجود داشت شکار می شدند. در قرن دوم میلادی کومودوس پادشاه روم، گاهی برای تفریح، سر شترمرغها را می برید و هنگامی که شترمرغ ها قبل از به زمین افتادن دیوانه وار به اطراف می * و ** شاد و سرگرم می شد. در قرن سوم آلاباگوسی امپراطور روم در یکی از جشنها از ششصد مغز شترمرغ جهت پذیرایی از میهمانانشی استفاده کرد. به علت علاقه زیادی که در نگهداری شترمرغها وجود داشت، الیزابت اول انگلستان و ماری آنتوان فرانسوی پرهای شترمرغ را به خاطر زیبا و خوشرنگ بودنشان در تزئینات و لباسهایشان به کار میبردند. در قرون وسطی پرهای شترمرغ در بازارهای اروپایی رواج یافت و در تزئین البسه زنانه و مردانه به کار برده شد. کاراگاهان از پرهای شترمرغ برای ظاهر نمودن اثر انگشت استفاده می کردند. اولین تلاش های ثبت شده جهت پرورش شترمرغ توسط امپراتور بارباروسا انجام گرفت (۱۱۲۵ تا ۱۱۹۰ میلادی) اولین جوجه کشی مصنوعی در سال ۱۸۵۷ در الجزایر و مدت کوتاهی بعد از آن در فلورانس توسط پرنسس دایمیدوف صورت گرفت وی از دوزاده اشیانه مختلف ۸ جوجه بدست آورد. اولین تلاش های ثبت شده در زمینه پرورش شترمرغ به سال های ۱۱۹۰ – ۱۱۲۵ میلادی برمی گردد. اگر چه نگهداری از شترمرغ در آفریقای جنوبی از قرن ۱۸ رواج داشته اما علاقه جدی حدود سال ۱۸۶۰ به بعد در ناحیه کیپ در افریقای جنوبی متداول گشت. در ابتدا میزان مرگ و میر بین جوجه های پرورش یافته بسیار بالا بدو. علت عمده این تلفات وجود حیوانات شکارچی و بیماری و بروز جراحات و مشکلات در جوجه کشی طبیعی بود و به همین دلیل فعالیت پرورش شترمرغ را با مخاطره روبرو ساخت و میزان تولید را کاهش داد. اولین جوجه کشی مصنوعی در سال ۱۸۵۷ در الجزایر و مدت کوتاهی بعد از آن در فلورانس توسط پرنس دیویدوف صورت گرفت. وی از دوازده اشیانه مختلف ۸ جوجه بدست اورد. پس از گذشت این سال ها، دو عامل عمده سبب کاهش مشکلات موجود در پرورش شترمرغ گردید. ۱. اختراع ماشین جوجه کشی در سال ۱۸۶۹ توسط آرتور داگلاس در شهر گراهام ۲. ورود بذر یونجه به آفریقای جنوبی و گسترش کاشت آن که به واسطه ان تغذیه شترمرغ ها با این علوفه صورت گرفت. .3 آن پس تجارت سود آور پر شترمرغ به مدت حدود ۵۰ سال ادامه یافت. طی این سال ها صنعت پرورش شترمرغ به اوج خود رسید به طوریکه امروزه از آن به عنوان نخستین دوره پیشرفت تولید پر شترمرغ یاد می شود. در طی سالهای ۱۹۱۰ رقابت شدیدی بین پرورش دهندگان شترمرغ در کشور آفریقا بخصوصی ایالات کالیفرنیا و پرورش دهندگان شترمرغ در جنوب آفریقا وجود داشت ت حدی که ممکن بود تولید کنندگان آفریقایی اعتبار خود را از دست بدهند. در نتیجه جهت استحصال پر با کیفیت عالی تر نسبت به قبلی، به فکر به گزینی و فعالیت های اصلاح نژادی و ایجاد شترمرغ های دورگ افتادند. تا اینکه در سال ۱۹۱۳ پرهای شترمرغ در رتبه چهارم از لیست مهمترین کالاهای صادراتی آفریقای جنوبی بعد از طلا، الماس و پشم به شمار می آمد. این پیشرفت در طی سال ۱۹۱۴ به طور ناگهانی کمرنگ و متوقف شد. علت عمده ان بروز جنگ جهانی اول و تأثیر آن بر وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشورهای جهان و نیز نقش ماشینهای موتور دار روباز بود که دشمن سرسخت پرهای ظریف زینتی کلاه بانوان به حساب می امد.

نگهداری-شتر-مرغ
این بازار بد پر شترمرغ تا بعد از جنگ جهانی دوم نیز ادامه داشت. پس از ان از دوم یا به عبارتی دومین دوره ترقی آغاز گشت. در سال ۷۰ – ۱۹۶۹ دباغ خانه های پوست شترمرغ شروع به فعالیت کردند و فروش چرم حاصل از پوست شترمرغ در آفریقای جنوبی توسعه یافت. در ادامه تا اواسط دهه ۱۹۸۰ چرم شترمرغ اهمیت زیادی یافت. علاقه مجدد کشاورزان به شترمرغ را از سال ۱۹۸۰ به بعد می توان به کشف گوشت آن و تقاضای سایر کشورها برای مصرف گوشت و دیگر محصولات شترمرغ دانست. تا چندی قبل اکثر مناطق پرورش شترمرغ به افریقای جنوبی، آمریکا، فلسطین اشغالی و استرالیا محدود میشد، در سومین دورہ ترقی، مزارع شترمرغ در کشورهای دیگر از جمله کشورهای واقع در اروپای مرکزی و غربی، آسیا و اقیانوسیه توسعه یافته است.
مشخصههای عمومی شترمرغ: شترمرغ ها به طبقه پرندگان تعلق دارند و یکی از ۵ زیر راسته متعلق به سینه پهنان (RATIETE) محسوب می شوند. به طور کلی پرندگان از نظر قدرت پرواز به دو دسته زیر قابل تقسیم می باشند: ۱. (CARINATAE) کاریناتا: آنهایی که قادر به پرواز هستند. ۲. (RATITAE): آنهایی که قار به پرواز نیستند و روی زمین حرکت می کنند. (دوندهها) از نظر طبقه بندی جانوری در شاخه مهره داران، رده پرندگان، راسته سینه پهنان (راتیته) خانواده استروتیونیده و جنس استروتیو و گونه استروتیو کاملوسی قرار دارند. مشخصه اصلی آنها عدم قدرت پرواز، به علت فقدان کامل ستیغ استخوان سینه (ژنرسانس) می باشد. این ویژگی، علت نامگذاری راسته سینه پهنان است. چون در لاتین به کشتی فاقد لبه زیرین RATIES گفته می شود. از دیگر پرندگان راسته سینه پهنان، امو (شترمرغ استرالیایی)، ری آ (ناندو)، کاسوواری و کیوی می باشند که به طور کلی در نیمکره جنوبی یافت میشوند. شترمرغ تنها پرندهای است که فقط دو انگشت از چهار انگشت اصلی را دارا می باشد که آنها را انگشتهای سوم و چهارم می نامند. این مشخصه باعث تمایز شترمرغها از انواع دیگر سینه پهنان که سه انگشت دارند (به استثناء کیوی که چهار انگشت دارد) می شود. در شترمرغ انگشت سوم کوچکتر بوده و در سمت خارج پا قرار گرفته و تنها نقش تعادلی بر عهده دارد. انگشت چهارم که در داخل پا قرار گرفته بزرگ و پهن بوده و در زیر دارای یک پینه بالشتکی و فنری پهن می باشد که در انتها به یک چنگال خطرناک به طول ۷ سانتی متر ختم میشود. اگر چه شترمرغ ها قادر به پرواز نمی باشند اما از سرعت دوندگی بالایی برخودار بوده که به حدود ۶۰ کیلومتر در ساعت می رسد و می تواند این سرعت را ۱۰ تا ۱۵ دقیقه حفظ کند. شترمرغ بزرگترین پرنده روی زمین می باشد. دارای پاهایی بلند، قوی و گردنی کشیده بوده و قد آنها به حدود ۲/۵ متر می رسد. وزن این پرنده به ۱۵۰ کیلو گرم هم می رسد. یکی از خصوصیات ویژه شترمرغ درنده خویی آنهاست. حتی شترمرغ های جوان هم در صورت عدم تماس مداوم با انسان کاملاً غیر قابل کنترل می شوند. شترمرغها طی برخوردهای روزانه مأنوس شده و نهایتاً کاملاً مطیع و رام می گردند. شترمرغها از قوه باصری قوی برخوردارند، دارای چشمانی بزرگ و مژگانی بلند و کشیده هستند و با استفاده از گردن پریسکوپ مانندشان می توانند شعاعی به مسافت ۳/۵ کیلومتر را مشاهده کنند. همچنین آنها می توانند اشیائی که مستقیماً در زیر منقارشان قرار دارد را ببینند.

پرورش-شترمرغ
قسمت از حجم سر را دربرمی گیرد. گوشهای شترمرغ شامل دو سوراخ است که به طرف پشت سر قرار گرفته اند که هر کدام از سوراخ های گوشی توسط یک دریچه محافظت می گردند و به طور ارادی شترمرغ قادر است این دریچهها را باز و بسته نماید و از هر گونه اسیبی به سیستم شنوایی مثلاً در زمان طوفان و گرد و غبار شدید جلوگیری نماید. بدلیل داشتن کانال شنوائی بزرگ دارای قدرت شنوایی بالایی نیز می باشد. منقار شترمرغ مسطح و پهن است. نوع بافت منقار خیلی سخت نیست و عضلاتی که سبب حرکت آن می شوند ضعیف و حساس هستند. بنابراین هیچگاه برای حمله کردن و دفاع مورد استفاده قرار نمی گیرد و در بسیاری موارد به علت ضربات مکانیکی و یا برخورد با موانع نچندان سخت به راحتی دچار صدمه و حتی شکستگی می گردد.
منقار شترمرغ برخلاف دیگر پرندگان یک تکه نیست و از ۱۲ جزء تشکیل شده است و رو کمتقار را یک لایه پوستی فرا گرفته که باعث میشود در فصل تولید مثل منقار شترمرغ نر به رنگ قرمز درآید. بافت منقار در شترمرغ تقریباً منحصر به فرد
* و دوران پیشی روی منقار قرار دارد. در این پرنده حس بویایی و چشایی به خوبی پیشرفت نکرده است. اندازه مغز شترمرغ بسیار کوچک بوده و حتی از اندازه یک چشم آن کوچکتر است. وزن مخاز حدود ۴۰ گرم می باشد. جمجمه ظریف شترمرغ بدون هیچ فاصله ای بر روی مغز پیشین قرار گرفته است. بنابراین تعجبی ندارد که حتی اگر یک ضربه نسبتاً سنگین به سر شترمرغ اصابت کند موجبات مرگ او را فراهم خواهد اورد. در روزگاران قدیم هنگامی که شکارچیان به گروههای شترمرغ حمله می کردند، افرادی که سوار بر اسب بودند تنها بوسیله یک ضربه سریع که بوسیله شلاق بر سر شترمرغهای در حال فرار وارد می آوردند آنها را از پای در آورده و شکار می کردند. شترمرغ ها فاقد اندام های صوتی بوده و قادر به تولید صداهایی همانند سایر پرندگان نیستند. بنابراین بوسیله ارتعاش عضوی چسبیده به پائین ترین حلقه حنجره تولید صدا می کنند. شترمرغ ها با توجه به ساخت بدنی و وجود غدههای نمکی موجود در بینی و سیستم کلیوی تخصصی یافته، تحمل قابل توجهی نسبت به کمبود آب و گرما دارند و هوای ۵۶ درجه سانتی گراد را بدون آنکه تحت استرس قرار گیرند تحمل می کنند.
ابزار آلات به جای مانده از کارگران و… بوجود آورد که این مسئله منجر به ضایعات درونی و حتی مرگ پرنده می شود. شترمرغ ها پرندگان بسیار حساسی هستند. از جمله مسائلی که می تواند سبب حساسیت و بروز استرس در شتر مرغ گردد می توان به سر و صدا، تغییرات آب و هوایی شدید، باد و باران شدید، تغییر ناگهانی جیره غذایی و… اشاره کرد.

جوجه-کشی-شترمرغ
شترمرغها در طول روز فعال هستند و با فرارسیدن غروب از فعالیت دست کشیده و می نشینند و شبها هیچگونه فعالیتی نمی کنند، مگر اینکه کسی برایشان ایجاد
زيرگونه شترمرغها
شترمرغ شامل گونه های زیر است:
۱ – شترمرغ آفريقاى جنوبی يا زولو (استروتيوکاملوس استراليس)
۲- شترمرغ مالی یا بربر در آفریقای شمالی(استروتیو کاملوسی کاملوس)
۳- شترمرغ ماسائی در شرق آفریقا (استروتیو کاملوس ماسائیکوس)
۴- شترمرغ سومالی در اتیوپی و سومالی (استروتیو کاملوس مولیبدوفانس)
برای اهداف تجاری اکثراً اصطلاحاتی مانند گردن آبی ها، گردن قرمزها و سیاه افریقای استفاده میشوند.

1) گردن آبی ها را زیر گونه های شترمرغ سومالی و آفریقای جنوبی تشکیل می دهند. این گونه قد نسبتاً بلند (۲/۵ تا ۳متر) داشته و از کنار دوکی شکل به نظر می رسد. ضریب تبدیل (مقدار غذای مصرف شده نسبت به وزن زنده) آن نسبت به بقیه شتر مرغ ها مناسب بود و در سن 10 ماهگی حدود 5.5 می باشد.. بهترین زمان کشتار این گونه سن بین ۱۰ تا ۱۴ ماهگی است. در سال بین ۸۰ عدد تخم میگذارد. جثه بزرگتری دارد و اندازه پوست آن بیشتراست. از نظر کیفیت پر پائین بوده و آرام هستند.

2) گردن قرمزها را زیر گونه های شترمرغ های مالی یا بربر و ماسائی تشکیل میدهند. از دو گونه دیگر بلند قد تر هستند. در طول سال ۱۰ تا ۳۰ عدد تخم می گذارد که از دو گونه دیگر کمتر است. بلندترین، مهاجم ترین و بزرگترین شترمرغها است.دیرتر به سن بلوغ می رسند اما تولید گوشت آنها بالا است. نرها دارای گردن و رانی با پوستی به رنگ کرم روشن هستند که در فصل جفتگیری به رنگ قرمز روشن در می آید.
3) شترمرغهای سیاه آفریقائی یا شترمرغهای اهلی، کاملاً با بقیه متفاوت هستند و در حقیقت یک زیر گونه محسوب نمیشوند بلکه از نظر ژنتیکی یک پرنده دو رگه بوده که به منظور تولید پر با کیفیت انتخاب شده است. حاصل جفت گیری گردن قرمزها با گردن آبیها هستند. نسبت به بقیه شترمرغها کوچکتر، کوتاهتر، رامتر می باشند. رنگ پوشت آنها سفید – خاکستری روشن می باشد. از خصوصیت بارز آنها کیفیت مرغوب پرها و تولید تخم بالا اما جوجه های ضعیف تر می باشد. به دلیل اینکه این نژاد به مدت طولانی برای تولید پرها و چرم مرغوب مورد انتخاب قرار گرفته، جثه ان کوچک شده و لذا تولید گوشت خوبی ندارد.

شناسایی شترمرغ نر و ماده:
شترمرغ های نر کمی دیرتر (حدود ۶ ماه) از شترمرغ های ماده بالغ می شوند.
ماده: حدوداً ۱۸ تا ۲۴ ماهگی
نر: حدوداً ۲۴ تا ۳۰ ماهگی
در حدود سن دو سالگی است که علائم بارز جنسی بین نرها و مادهها مشخصی می شود. در این سن تشخیصی شترمرغ های نر و ماه بالغ ساده است. از روی رنگ بال و پرها و اندازه جثه می توان به نر و ماده بودن شترمرغ پی برد. رنگ پرهای شترمرغ نر وقتی حدوداً دو سال دارد سفید و سیاه است (انتهای بالها و دم به رنگ سفید و سطح بدن سیاه). رنگ پرهای شترمرغ ماده بالغ و پرندگان نابالغ، خاکستری – قهوهای بوده و درخشندگی کمتری دارد.
در فصل جفتگیری منقار، اطراف چشمها و رنگ استخوان پای شترمرغ نر قرمز می شود. دلیل این قرمزی، ترشح هورمونی از بیضه شترمرغ می باشد و نشانه وجود بیضه های رشد کرده و تکامل یافته است. شدت رنگ قرمز با میزان قدرت جنسی شترمرغ نر ارتباط مستقیم دارد. یعنی هرچه این قرمزی پر رنگ تر و درخشنده تر
باشد درصد باروری تخم ها بالاتر است. اگر شترمرغ نر عقیم شود، هرگز پوست منقار و بدنش قرمز نمی شود، ولی پرهایش همچنان مشکی و سفید باقی میماند. (از این خصوصیت می توان در انتخاب شترمرغ های نر استفاده کرد.) دلیل سیاه و سفید بودن
پرها عدم وجود تخمدان در نرهاست. شترمرغ نر دارای آلت تناسلی بوده که برخلاف اکثر پرندگان به بیرون هدایت می شود. در سن ۹ – ۸ ماهگی در هنگام دفع ادرار و مدفوع می توان جنسیت
برد. در این مشاهده الت جوجه شترمرغ نر به صورت خمیده و دارای شیار مانندی در وسط آلت است که انرا از جوجه شترمرغ ماده جدا می کند. استفاده از این روش بدلیل اینکه می تواند موجبات عقیم شدن پرنده را فراهم کند متداول نبوده و توصیه نمی شود. ولی در صورت نیاز، باید خیلی سریع و دقیق کار را انجام داد که البته نیازمند تجربه است. از طریق بررسی ژنتیک نیز می توان به جنسیت پی برد. DNA مشخصه ژنتیک هر موجود زنده است که همه ویژگیهای آنرا مشخص می سازد. DNA هر پرنده مختص خودش است و حتی دو پرنده مشابه DNA یکسان ندارند. جنسی تمام پرندگان از جمله شترمرغ بوسیله کروموزوم های جنسی معین می گردد. پرندگان نر دارای دو کروموزوم جنسی خاص خود هستند که Z نامیده می شود (ZZ). مادهها دارای یک کروموزوم Z و یک کروموزوم W هستند (WZ). تعیین جنسیت از طریق DNA در شترمرغها فقط نیازمند یک قطره خون است که از آن یک نمونه DNA استخراج می شود. دقت این نوع تعیین جنسیت ۹۹٪ بوده و میزان دقت بستگی زیادی به جمع آوری و برچسب زدن صحیح نمونه های خون دارد. این نمونه های خون را از پرندگان در هر سنی، حتی از جوجه های یک روزه می توان گرفت و نتایج دقیقی بدست آورد.

دستگاه جوجه کشی شتر مرغ

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar
wpDiscuz