طوطی-سبز---ملنگو

پرنده ای به نام طوطی سبز طوطی بخش دوم

دیدگاهی وجود ندارد برچسب: ،،،،،،

پرنده ای به نام طوطی سبز طوطی بخش دوم

طوطی-سبز---ملنگو

 

 

در بخش اول :  پرنده ای به نام طوطی سبز طوطی بخش اول :

پرنده ای به نام طوطی سبز طوطی : سبز یکی از پر طرفداران طوطی در بین پرورش دهندگان ایرانی است. در بین فارسی زبانان دو نوع طوطی سبز رایج و متداول است که نوع اول را «طوطی سبز بزرگ» یا «شاه طوطی» می نامند و نوع دوم را «طوطی سبز کوچک» یا «طوطی ملنگو» می نامند. شاه طوطی را در زبان انگلیسی «پاراکیت اسکندر» و در زبان ترکی استانبولی «اسکندر پاپاگانی» و در زبان آلمانی «الکساندر زتیچ» و در زبان فرانسوی «پروچ الکساندر» ” می نامند و در زبان عربی به آن «ببغاء الکسندرینا» گویند. شاه طوطی قادر است که به طور محدود تقلید صدا کند و شاید یکی از قدیمی ترین گونه های طوطی باشد که آدمی را با قدرت تقلید صدا توسط پرندگان آشنا کرده باشد و شاید آدمی برای اولین بار از طریق رفتارهای این طوطی متوجه شده باشد که برخی از پرندگان قادر به تقلید صدا می باشند. رنگ سبز خوش رنگ و حلقه مشکی و سرخ دور گردن در طوطی نر و دم بلند و زیبای آن باعث توجه آدمی به آن شده است. به احتمال زیاد این پرنده برای اولین بار در هندوستان اهلی شده است و بعدها گونه اهلی آن توسط بازرگانان و برخی دریانوردان و یا پادشاهان و امرا به جاهای مختلف جهان برده شده است. سهولت نگهداری و توقع اندک پرنده و زاد و ولد و تکثیر آسان و قدرت سازگاری آن با محیطهای آب و هوایی مختلف باعث شده است که پرورش آن در سرتاسر جهان رایج و متداول شود. نوع دوم «طوطی سبز کوچک» است که در زبان عامیانه به آن طوطی ملنگو می گویند. طوطی ملنگو را در زبان انگلیسی «پاراکیت گردن حلقه ای» و «پاراکیت گردن حلقه ای صورتی» و در زبان ترکی استانبولی «یشیل پاپاگانی» و در زبان آلمانی «هالس باند زتیچ» و در زبان فرانسوی «پروچ کوللر» و در زبان عربی «ببغاء الدره المطوق » گویند. این طوطی نیز طرفداران بسیاری دارد و از لحاظ جثه و اندازه کمی کوچکتر از شاه طوطی است و برخلاف شاه طوطی، فاقد لکه سرخ روی لبه بالا است و از جهت قیمت نیز ارزان تر از شاه طوطی می باشد، به طوری که قیمت شاه طوطی تقریباً سه برابر قیمت طوطی ملنگو می باشد.

انواع طوطی سبز
الف. طوطی سبز بزرگ (شاه طوطی)

شاه طوطی
پرنده ای به نام طوطی سبز طوطی بخش دوم : برخی از افراد به این طوطی طوطی بزرگ اسکندر» می گویند. نام علمی آن Psittacula eupatria نام لاتینی این پرنده «ايوپاتر یا» به معنی اشراف زاده میباشد. طول بدنش ۵۶ تا ۶۲ سانتی متر است و خاستگاه آن از شرق افغانستان، شبه جزیره هندوستان، برمه، تایلند تا ویتنام می باشد. رنگ اصلی اش سبز بوده و پرنده نر نوار سیاهی دارد که از قسمت زیرین منقار منشعب شده و در پشت گردن به نوار قرمزی منتهی می گردد. جوجه های آن استعداد اهلی شدن و فراگیری تقلید کلمات را داشته و می توانند به عنوان حیوانات خانگی مورد استفاده قرار گیرند. تکثیر آنها در داخل پاسیو میسر است و انواعی از آن به رنگ زرد و آبی پرورش داده شده اند. این گونه، پنج زیرگونه دارد که عبارتند از :
۱. شاه طوطی معمولی در زبان انگلیسی این طوطی «پاراکیت اسکندر» نامیده میشود. نام علمی آن PSittacula eupatria eupatria است. خاستگاه آن شرق هندوستان تا حیدرآباد و اندرا پرادش در جنوب آن کشور است. این پرنده در سریلانکا نیز دیده می شود. این گونه در سال ۱۷۶۶ توسط طبیعیدان مشهور لینه شناسایی گردید و معروف ترین گونه شاه طوطی در جهان می باشد و به نظر می رسد که همین گونه برای اولین بار توسط جانشینان اسکندر به اروپا برده شده باشد. طول بدن پرنده ۵۸ سانتی متر و طول بالها ۱۸۹-۲۱۵ میلی متر و طول دم ۲۱۵-۳۵۵ میلیمتر است.
۲. شاه طوطی برمه در زبان انگلیسی این طوطی «پاراکیت اسکندر برمه ای» ” نامیده میشود. نام elszols cool Psittacula eupatria avensis c uale آن شمال هندوستان تا منطقه «امرست» در برمه می باشد. این گونه در سال ۱۹۱۷ توسط طبیعی دانی به نام «کلوس» ” شناسایی گردید. طول بدن پرنده ۵۸ سانتی متر و طول بالها ۲۲۰-۱۹۴ میلی متر و طول دم ۲۸۱-۳۳۶ میلی متر است.
۳. شاه طوطی آندامان
آندامان نام جزیره ای در اقیانوس هند است و نام این طوطی در زبان انگلیسی «پاراکیت اسکندر جزیره آندامان» ” است. نام عملی آن Psillacula eupatria magnirostris است. خاستگاه آن جزیره آندامان می باشد. این گونه در سال ۱۸۷۲ توسط طبیعی دانی به نام «بال»” شناسایی گردید. طول بدن پرنده ۶۰ سانتی متر و طول بالها ۲۰۰-۲۲۵ میلی متر و طول دم ۲۵۰-۳۴۷ میلی متر است.
۶. شاه طوطی نپال نام این طوطی در زبان انگلیسی «پاراکیت اسکندر نپال» ” است. نام علمی آن Psittacula eupatria nipalensis است. خاستگاه آن شرق افغانستان، پاکستان، شمال و مرکز هندوستان، نپال، بوتان تا ایالت آسام در شمال هندوستان می باشد. این گونه در سال ۱۸۳۶ توسط «هوگاسون» ” شناسایی گردید. طول بدن پرنده ۶۲ سانتی متر و طول بالها ۲۰۰-۲۴۰ میلی متر و طول دم ۳۲۸-۲۸۶ میلی متر است.
۵. شاه طوطی سیامی نام این طوطی در زبان انگلیسی «پاراکیت اسکندر سیامی یا لائوسی»” است. نام عملی آن Psittacula eupatria siamensis است. خاستگاه آن ویتنام ، کامب.ج ، لائوس و شمال و شرق تایلند است.این گونه در سال ۱۹۱۷ توسط طبیعی دانی به نام «کلوس»” شناسایی گردید. طول بدن پرنده ۵۶ سانتی متر و طول بالها ۱۷۹-۲۰۵ میلی متر و طول دم ۲۰۰-۲۹۸ میلی متر است.
ب. طوطی سبز کوچک (طوطی ملنگو) نام دیگر آن «طوطی کوچک اسکندر» است. نام علمی آن PSittacula krameri است. این نام به افتخار طبیعی دان اتریشی «ویلیام هنریش کرامری» ” نهاده شده است. خاستگاه آن در آسیا خصوصاً هندوستان و سری لانکا و در آفریقا از سودان تا غرب آفریقا می باشد. هردو نوع آسیایی و آفریقایی در اروپا در داخل پاسیو نگهداری و تکثیر می شوند. رنگ پرهایش عمدتاً سبز می باشد. در نرها حلقه سیاهی از قسمت زیرین منقار منشعب شده و تا پشت گردن ادامه یافته و در انتها با نوار قرمزی ادغام می شود. مادهها فاقد حلقه گردن می باشد. طوطی ملنگو اولین بار در سال ۱۷۶۹ توسط طبیعی دان ایتالیایی جیووانی آنتونیو اسکوپولی»” شناسایی گردید. این گونه چهار زیرگونه دارد که و زیر گونه آن متعلق به قاره آفریقا و دو زیر گونه دیگر متعلق به قاره آسیا هستند. این چهار زیر گونه عبارتند از:
۱. طوطی ملنگوی آفریقایی
نام علمی آن P krameri krameri است. خاستگاه این گونه قاره آفريقا و کشورهایی نظیر: گینه، سنگال، جنوب موریتانیا و شرق و غرب اوگاندا و شرق آفریقای جنوبی و جنوب سودان است. این زیر گونه معروف ترین گونه طوطی، ملنگوی صادراتی از آفریقا به اروپا بوده و از مشخصات آن رنگ پشت گردن پرنده است که به رنگ خاکستری می باشد.
۲. طوطی ملنگوی آبسینیان ” نام علمی آن P krameri parvirostris است. آبسینیان نام دیگر کشور اتیوپی است و در حقیقت این واژه تحریف شده واژه «حبشه» است که توسط مسلمانان بر این کشور اطلاق می شده است. خاستگاه این گونه نیز قاره آفریقا بوده و در شمال اتیوپی، شمال غربی سومالی، و منطقه سینار ” سودان پراکنده است.

طوطی ملنگوی هندی
۳. طوطی ملنگوی هندی
نام علمی آن krameri manillensis است. خاستگاه اصلی این پرنده جنو هندوستان است و از آن جا به سایر نقاط دنیا نظیر استرالیا و ایالات متحـد٥ آمریکا و کشورهای غربی دیگر برده شده است و در کشورهای غربی به نام «پاراکیت طوقی هندی» معروف است.
۶. طوطی ملنگوی نیومن ” نام علمی آن P krameri borealis است. نام دیگر آن «پاراکیت طوقی شمالی»” است. خاستگاه آن بنگلادش، شمال هندوستان و نپال تا کشور برمه است و از آن جا به سایر نقاط دنیا برده شده است. بررسی های ژنتیکی بر روی DNA این گونه نشان دهنده قرابت ژنتیکی بین این گونه و «طوطی پاراکیت موریس ؟ “,l نام علمی Psittacula echo می باشد.
اندازههای طبیعی بدن و رنگ طوطی سبز با توجه به این که دو نوع طوطی سبز وجود دارد، لذا اندازه و مشخصات شاه طوطی با طوطی ملنگو اندکی تفاوت دارد. شاه طوطی بزرگ تر بوده و اندازه گونه معمولی آن ۵۸ سانتی متر است. طول بالها به طور متوسط ۱۸/۹ تا ۲۱/۵ سانتی متر است. رنگ طبیعی پرنده سبز است که مخصوصا در پرنده نر گونه ها و پشت پرنده به رنگ سبز خاکستری فام می باشد. رنگ پرهای ناحیه شکم سبز زردفام است و پرهای منطقه بالایی دم سبز آبی فام است در حالی که پرهای منطقه زیرین انتهای دم به رنگ زرد است. تمامی انواع شاه طوطی بدون توجه به جنسی و سن و زیرگونه بر روی لبه خارجی بال ها یک لکه سرخ رنگ دارند که به آن «لکه سرخ کتف» می گویند و علامت ممیزه شاه طوطی بوده و بدین وسیله شاه طوطی را از طوطی ملنگو تفریق میدهند. این لکه در اولین پر ریزی پرنده و قبل از ترک لانه ظاهر شده و تا آخر عمر پرنده باقی می ماند. منقار بالایی پرنده بزرگ بوده و به رنگ سرخ است و منقار پایینی کوچک بوده و به رنگ سرخ است که در برخی موارد انتهای دو منقار به رنگ زرد می گراید و لبه های منقار نیز به رنگ زرد است. عدسه چشم پرنده بزرگ ۹ سیاه رنگ بود۵ و عنبیه پرنده در پرنده های بالغ به تدریج زرد رنگ می شود. در همه زیر گونهها پاهای پرنده به رنگ خاکستری است و فقط در زیر گونه شاه طوطی سیامی خاکستری زردفام ست. شاه طوطی پرنده ای «دوفورمیک » ” است که در آن تعیین جنسیت نر و ماده پس از بلوغ جنسی و جسمی پرنده(سه سال به بعد) از روی مشخصات ظاهری به راحتی امکان پذیر است. در پرنده نر بالغ یک طوق همانند گردنبند بر گردن پرنده دیده می شود که این حلقه از پشت منقار پایین شروع شده و دورتادور گردن را احاطه می کند. این حلقه به دو رنگ سیاه و سرخ است و ضخیم بوده و به راحتی از دور دیده می شود. در پرنده ماده این حلقه دیده نمی – شود و فقط سایه بسیار کم رنگی در جای آن دیده می شود. جوجهها معمولا تا قبل از بلوغ فاقد این حلقه می باشند. پرهای شاه طوطی معمولاً از سن ۱۸ تا ۳۱ ماهگی به تدریج کامل می شود و ممکن است که تکامل این پرها تا ۳۶ ماهگی ادامه یابد لذا تعیین جنس شاه طوطی تا سن ۳۶ ماهگی کمی دشوار به نظر می ردسد.
شاه طوطی نپال تقریباً بزرگ ترین گونه ه سانتی متر و طول بالهای آن تن ” تا ۲۴ سانتی متر است. رنگ پرهای سینه و شکم در هردوجنس برنده نر و ماده سبز خاکستری فام است. گونه ها و یخ انسرای فام است. لکه های گردن در نرهای بالغ صورتی و مشکی است.
شاه طوطی جزیره آندامان کمی کوچکتر از شاه طوطی نپال بوده و طول بالاهای آن بین ۲۰ تا ۲۲/۵ سانتی متر است. رنگ پر سینه و شکم نیز سبز خاکستری فام بوده و رنگ لکه سرخ حاشیه بال به رنگ سرخ پر رنگ است. منقار پرنده نیز بزرگ و سرخ رنگ است. شاه طوطی برمه که طول بدن آن ۵۸ سانتی متر و طول بالها ۱۹/۴ تا ۲۲ سانتی متر است. رنگ پرهای ناحیه سر آن سبز زرد فام است. در نرها حلقه دور گردن به رنگ مشکی و صورتی روشن است. شاه طوطی سیامی کوچک ترین گونه شاه طوطی به شمار می رود و طول بدن آن ۵۶ سانتی متر و طول بالها ۱۷/۹ تا ۲۰/۵ سانتیمتر است. رنگ پرهای سر و پس سر پرنده به رنگ سبز آبی فام متالیکا است. رنگ پرهای گونه سبز زردفام و رنگ ساق پا زرد است. طوطی ملنگو به مراتب از شاه طوطی کوچک تر بوده و اندازه بدن آن با احتساب دم در حدود ۴۰ سانتی متر و طول بالها تقریباً ۱۵ تا۱۷/۵ سانتی متر می باشد. در زیر گونه آفریقایی، پرنده بالغ بدنی کشیده و دمی بلندتر داشته و منقار بالایی آن سرخ تیره می باشد. در زیرگونه آسیایی، پرنده بالغ جثه ای بزرگ تر داشته و منقار بالایی آن سرخ روشن است و منقار آن کمی بزرگتر از زیرگونه آفریقایی است. طول گردن و فاصله آن از سر در طوطی ملنگوی آفریقایی بیشتر از طوطی ملنگوی هندی است. طوطی ملنگوی هندی راحت تر از طوطی ملنگوی آفریقایی اهلی شده و استعداد بیشتری برای تقلید صدا دارد. رنگ طبیعی شاه طوطی و طوطی ملنگو سبز می باشد. اما اخیراً پرورش دهندگان این پرنده موفق شده اند که رنگهای متنوعی از شاه طوطی و طوطی ملنگو را تولید و تکثیر نمایند. در حال حاضر رنگهای آبی، برونزی، دارچینی، اوپالین، سفید، خاکستری و زرد از این پرنده تولید و در دسترس عموم قرار گرفته است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.